Numeri

Caput XXXI

  1. I

    Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :

  2. II

    Ulciscere prius filios Israël de Madianitis, et sic colligeris ad populum tuum.

  3. III

    Statimque Moyses : Armate, inquit, ex vobis viros ad pugnam, qui possint ultionem Domini expetere de Madianitis.

  4. IV

    Mille viri de singulis tribubus eligantur ex Israël qui mittantur ad bellum.

  5. V

    Dederuntque millenos de singulis tribubus, id est, duodecim millia expeditorum ad pugnam :

  6. VI

    quos misit Moyses cum Phinees filio Eleazari sacerdotis, vasa quoque sancta, et tubas ad clangendum tradidit ei.

  7. VII

    Cumque pugnassent contra Madianitas atque vicissent, omnes mares occiderunt,

  8. VIII

    et reges eorum, Evi, et Recem, et Sur, et Hur, et Rebe, quinque principes gentis : Balaam quoque filium Beor interfecerunt gladio.

  9. IX

    Ceperuntque mulieres eorum, et parvulos, omniaque pecora, et cunctam supellectilem : quidquid habere potuerant depopulati sunt :

  10. X

    tam urbes quam viculos et castella flamma consumpsit.

  11. XI

    Et tulerunt prædam, et universa quæ ceperant tam ex hominibus quam ex jumentis,

  12. XII

    et adduxerunt ad Moysen, et Eleazarum sacerdotem, et ad omnem multitudinem filiorum Israël : reliqua autem utensilia portaverunt ad castra in campestribus Moab juxta Jordanem contra Jericho.

  13. XIII

    Egressi sunt autem Moyses et Eleazar sacerdos, et omnes principes synagogæ, in occursum eorum extra castra.

  14. XIV

    Iratusque Moyses principibus exercitus, tribunis, et centurionibus qui venerant de bello,

  15. XV

    ait : Cur feminas reservastis ?

  16. XVI

    nonne istæ sunt, quæ deceperunt filios Israël ad suggestionem Balaam, et prævaricari vos fecerunt in Domino super peccato Phogor, unde et percussus est populus ?

  17. XVII

    ergo cunctos interficite quidquid est generis masculini, etiam in parvulis : et mulieres, quæ noverunt viros in coitu, jugulate :

  18. XVIII

    puellas autem et omnes feminas virgines reservate vobis :

  19. XIX

    et manete extra castra septem diebus. Qui occiderit hominem, vel occisum tetigerit, lustrabitur die tertio et septimo.

  20. XX

    Et de omni præda, sive vestimentum fuerit, sive vas, et aliquid in utensilia præparatum, de caprarum pellibus, et pilis, et ligno, expiabitur.

  21. XXI

    Eleazar quoque sacerdos ad viros exercitus, qui pugnaverunt, sic locutus est : Hoc est præceptum legis, quod mandavit Dominus Moysi :

  22. XXII

    aurum, et argentum, et æs, et ferrum, et plumbum, et stannum,

  23. XXIII

    et omne, quod potest transire per flammas, igne purgabitur : quidquid autem ignem non potest sustinere, aqua expiationis sanctificabitur :

  24. XXIV

    et lavabitis vestimenta vestra die septimo, et purificati postea castra intrabitis.

  25. XXV

    Dixit quoque Dominus ad Moysen :

  26. XXVI

    Tollite summam eorum quæ capta sunt, ab homine usque ad pecus, tu et Eleazar sacerdos et principes vulgi :

  27. XXVII

    dividesque ex æquo prædam inter eos qui pugnaverunt egressique sunt ad bellum, et inter omnem reliquam multitudinem.

  28. XXVIII

    Et separabis partem Domino ab his qui pugnaverunt et fuerunt in bello, unam animam de quingentis, tam ex hominibus quam ex bobus et asinis et ovibus,

  29. XXIX

    et dabis eam Eleazaro sacerdoti, quia primitiæ Domini sunt.

  30. XXX

    Ex media quoque parte filiorum Israël accipies quinquagesimum caput hominum, et boum, et asinorum, et ovium, cunctorum animantium, et dabis ea Levitis, qui excubant in custodiis tabernaculi Domini.

  31. XXXI

    Feceruntque Moyses et Eleazar sicut præceperat Dominus.

  32. XXXII

    Fuit autem præda, quam exercitus ceperat, ovium sexcenta septuaginta quinque millia,

  33. XXXIII

    boum septuaginta duo millia,

  34. XXXIV

    asinorum sexaginta millia et mille :

  35. XXXV

    animæ hominum sexus feminei, quæ non cognoverant viros, triginta duo millia.

  36. XXXVI

    Dataque est media pars his qui in prælio fuerant, ovium trecenta triginta septem millia quingentæ :

  37. XXXVII

    e quibus in partem Domini supputatæ sunt oves sexcentæ septuaginta quinque :

  38. XXXVIII

    et de bobus triginta sex millibus, boves septuaginta et duo :

  39. XXXIX

    de asinis triginta millibus quingentis, asini sexaginta unus :

  40. XL

    de animabus hominum sedecim millibus, cesserunt in partem Domini triginta duæ animæ.

  41. XLI

    Tradiditque Moyses numerum primitiarum Domini Eleazaro sacerdoti, sicut fuerat ei imperatum,

  42. XLII

    ex media parte filiorum Israël, quam separaverat his qui in prælio fuerant.

  43. XLIII

    De media vero parte, quæ contigerat reliquæ multitudini, id est, de ovibus trecentis triginta septem millibus quingentis,

  44. XLIV

    et de bobus triginta sex millibus,

  45. XLV

    et de asinis triginta millibus quingentis,

  46. XLVI

    et de hominibus sedecim millibus,

  47. XLVII

    tulit Moyses quinquagesimum caput, et dedit Levitis, qui excubabant in tabernaculo Domini, sicut præceperat Dominus.

  48. XLVIII

    Cumque accessissent principes exercitus ad Moysen, et tribuni, centurionesque, dixerunt :

  49. XLIX

    Nos servi tui recensuimus numerum pugnatorum, quos habuimus sub manu nostra : et ne unus quidem defuit.

  50. L

    Ob hanc causam offerimus in donariis Domini singuli quod in præda auri potuimus invenire, periscelides et armillas, annulos et dextralia, ac murænulas, ut depreceris pro nobis Dominum.

  51. LI

    Susceperuntque Moyses et Eleazar sacerdos omne aurum in diversis speciebus,

  52. LII

    pondo sedecim millia septingentos quinquaginta siclos, a tribunis et centurionibus.

  53. LIII

    Unusquisque enim quod in præda rapuerat, suum erat.

  54. LIV

    Et susceptum intulerunt in tabernaculum testimonii, in monimentum filiorum Israël coram Domino.