Isaiæ

Caput II

  1. I

    Verbum quod vidit Isaias, filius Amos, super Juda et Jerusalem.

  2. II

    Et erit in novissimis diebus : præparatus mons domus Domini in vertice montium, et elevabitur super colles ; et fluent ad eum omnes gentes,

  3. III

    et ibunt populi multi, et dicent : Venite, et ascendamus ad montem Domini, et ad domum Dei Jacob ; et docebit nos vias suas, et ambulabimus in semitis ejus, quia de Sion exibit lex, et verbum Domini de Jerusalem.

  4. IV

    Et judicabit gentes, et arguet populos multos ; et conflabunt gladios suos in vomeres, et lanceas suas in falces. Non levabit gens contra gentem gladium, nec exercebuntur ultra ad prælium.

  5. V

    Domus Jacob, venite, et ambulemus in lumine Domini.

  6. VI

    Projecisti enim populum tuum, domum Jacob, quia repleti sunt ut olim, et augeres habuerunt ut Philisthiim, et pueris alienis adhæserunt.

  7. VII

    Repleta est terra argento et auro, et non est finis thesaurorum ejus.

  8. VIII

    Et repleta est terra ejus equis, et innumerabiles quadrigæ ejus. Et repleta est terra ejus idolis ; opus manuum suarum adoraverunt, quod fecerunt digiti eorum.

  9. IX

    Et incurvavit se homo, et humiliatus est vir ; ne ergo dimittas eis.

  10. X

    Ingredere in petram, et abscondere in fossa humo a facie timoris Domini, et a gloria majestatis ejus.

  11. XI

    Oculi sublimes hominis humiliati sunt, et incurvabitur altitudo virorum ; exaltabitur autem Dominus solus in die illa.

  12. XII

    Quia dies Domini exercituum super omnem superbum, et excelsum, et super omnem arrogantem, et humiliabitur ;

  13. XIII

    et super omnes cedros Libani sublimes et erectas, et super omnes quercus Basan,

  14. XIV

    et super omnes montes excelsos, et super omnes colles elevatos,

  15. XV

    et super omnem turrim excelsam, et super omnem murum munitum,

  16. XVI

    et super omnes naves Tharsis, et super omne quod visu pulchrum est,

  17. XVII

    et incurvabitur sublimitas hominum, et humiliabitur altitudo virorum, et elevabitur Dominus solus in die illa ;

  18. XVIII

    et idola penitus conterentur ;

  19. XIX

    et introibunt in speluncas petrarum, et in voragines terræ, a facie formidinis Domini et a gloria majestatis ejus, cum surrexerit percutere terram.

  20. XX

    In die illa projiciet homo idola argenti sui, et simulacra auri sui, quæ fecerat sibi ut adoraret, talpas et vespertiliones.

  21. XXI

    Et ingredietur scissuras petrarum et in cavernas saxorum, a facie formidinis Domini, et a gloria majestatis ejus, cum surrexerit percutere terram.

  22. XXII

    Quiescite ergo ab homine, cujus spiritus in naribus ejus est, quia excelsus reputatus est ipse.