Ecclesiasticus

Caput XXXVI

  1. I

    Miserere nostri, Deus omnium, et respice nos, et ostende nobis lucem miserationum tuarum :

  2. II

    et immitte timorem tuum super gentes quæ non exquisierunt te, ut cognoscant quia non est deus nisi tu, et enarrent magnalia tua.

  3. III

    Alleva manum tuam super gentes alienas, ut videant potentiam tuam.

  4. IV

    Sicut enim in conspectu eorum sanctificatus es in nobis, sic in conspectu nostro magnificaberis in eis :

  5. V

    ut cognoscant te, sicut et nos cognovimus quoniam non est deus præter te, Domine.

  6. VI

    Innova signa, et immuta mirabilia.

  7. VII

    Glorifica manum et brachium dextrum.

  8. VIII

    Excita furorem, et effunde iram.

  9. IX

    Tolle adversarium, et afflige inimicum.

  10. X

    Festina tempus, et memento finis, ut enarrent mirabilia tua.

  11. XI

    In ira flammæ devoretur qui salvatur : et qui pessimant plebem tuam inveniant perditionem.

  12. XII

    Contere caput principum inimicorum, dicentium : Non est alius præter nos.

  13. XIII

    Congrega omnes tribus Jacob, ut cognoscant quia non est deus nisi tu, et enarrent magnalia tua, et hæreditabis eos sicut ab initio.

  14. XIV

    Miserere plebi tuæ, super quam invocatum est nomen tuum, et Israël quem coæquasti primogenito tuo.

  15. XV

    Miserere civitati sanctificationis tuæ, Jerusalem, civitati requiei tuæ.

  16. XVI

    Reple Sion inenarrabilibus verbis tuis, et gloria tua populum tuum.

  17. XVII

    Da testimonium his qui ab initio creaturæ tuæ sunt, et suscita prædicationes quas locuti sunt in nomine tuo prophetæ priores.

  18. XVIII

    Da mercedem sustinentibus te, ut prophetæ tui fideles inveniantur : et exaudi orationes servorum tuorum,

  19. XIX

    secundum benedictionem Aaron de populo tuo : et dirige nos in viam justitiæ, et sciant omnes qui habitant terram quia tu es Deus conspector sæculorum.

  20. XX

    Omnem escam manducabit venter : et est cibus cibo melior.

  21. XXI

    Fauces contingunt cibum feræ, et cor sensatum verba mendacia.

  22. XXII

    Cor pravum dabit tristitiam, et homo peritus resistet illi.

  23. XXIII

    Omnem masculum excipiet mulier : et est filia melior filia.

  24. XXIV

    Species mulieris exhilarat faciem viri sui, et super omnem concupiscentiam hominis superducit desiderium.

  25. XXV

    Si est lingua curationis, est et mitigationis et misericordiæ : non est vir illius secundum filios hominum.

  26. XXVI

    Qui possidet mulierem bonam inchoat possessionem : adjutorium secundum illum est, et columna ut requies.

  27. XXVII

    Ubi non est sepes, diripietur possessio : et ubi non est mulier, ingemiscit egens.

  28. XXVIII

    Quis credit ei qui non habet nidum, et deflectens ubicumque obscuraverit, quasi succinctus latro exiliens de civitate in civitatem ?