Ecclesiasticus

Caput XXXVII

  1. I

    Omnis amicus dicet : Et ego amicitiam copulavi : sed est amicus solo nomine amicus. Nonne tristitia inest usque ad mortem ?

  2. II

    sodalis autem et amicus ad inimicitiam convertentur.

  3. III

    O præsumptio nequissima, unde creata es cooperire aridam malitia et dolositate illius ?

  4. IV

    Sodalis amico conjucundatur in oblectationibus, et in tempore tribulationis adversarius erit.

  5. V

    Sodalis amico condolet causa ventris, et contra hostem accipiet scutum.

  6. VI

    Non obliviscaris amici tui in animo tuo, et non immemor sis illius in opibus tuis.

  7. VII

    Noli consiliari cum eo qui tibi insidiatur, et a zelantibus te absconde consilium.

  8. VIII

    Omnis consiliarius prodit consilium, sed est consiliarius in semetipso.

  9. IX

    A consiliario serva animam tuam : prius scito quæ sit illius necessitas : et ipse enim animo suo cogitabit :

  10. X

    ne forte mittat sudem in terram, et dicat tibi :

  11. XI

    Bona est via tua : et stet e contrario videre quid tibi eveniat.

  12. XII

    Cum viro irreligioso tracta de sanctitate, et cum injusto de justitia, et cum muliere de ea quæ æmulatur, cum timido de bello, cum negotiatore de trajectione, cum emptore de venditione, cum viro livido de gratiis agendis,

  13. XIII

    cum impio de pietate, cum inhonesto de honestate, cum operario agrario de omni opere,

  14. XIV

    cum operario annuali de consummatione anni, cum servo pigro de multa operatione. Non attendas his in omni consilio :

  15. XV

    sed cum viro sancto assiduus esto, quemcumque cognoveris observantem timorem Dei :

  16. XVI

    cujus anima est secundum animam tuam, et qui, cum titubaveris in tenebris, condolebit tibi.

  17. XVII

    Cor boni consilii statue tecum : non est enim tibi aliud pluris illo.

  18. XVIII

    Anima viri sancti enuntiat aliquando vera, quam septem circumspectores sedentes in excelso ad speculandum.

  19. XIX

    Et in his omnibus deprecare Altissimum, ut dirigat in veritate viam tuam.

  20. XX

    Ante omnia opera verbum verax præcedat te, et ante omnem actum consilium stabile.

  21. XXI

    Verbum nequam immutabit cor : ex quo partes quatuor oriuntur : bonum et malum, vita et mors : et dominatrix illorum est assidua lingua. Est vir astutus multorum eruditor, et animæ suæ inutilis est.

  22. XXII

    Vir peritus multos erudivit, et animæ suæ suavis est.

  23. XXIII

    Qui sophistice loquitur odibilis est : in omni re defraudabitur.

  24. XXIV

    Non est illi data a Domino gratia, omni enim sapientia defraudatus est.

  25. XXV

    Est sapiens animæ suæ sapiens, et fructus sensus illius laudabilis.

  26. XXVI

    Vir sapiens plebem suam erudit, et fructus sensus illius fideles sunt.

  27. XXVII

    Vir sapiens implebitur benedictionibus, et videntes illum laudabunt.

  28. XXVIII

    Vita viri in numero dierum : dies autem Israël innumerabiles sunt.

  29. XXIX

    Sapiens in populo hæreditabit honorem, et nomen illius erit vivens in æternum.

  30. XXX

    Fili, in vita tua tenta animam tuam, et si fuerit nequam non des illi potestatem :

  31. XXXI

    non enim omnia omnibus expediunt, et non omni animæ omne genus placet.

  32. XXXII

    Noli avidus esse in omni epulatione, et non te effundas super omnem escam :

  33. XXXIII

    in multis enim escis erit infirmitas, et aviditas appropinquabit usque ad choleram.

  34. XXXIV

    Propter crapulam multi obierunt : qui autem abstinens est adjiciet vitam.