ad Romanos

Caput VI

  1. I

    Quid ergo dicemus ? permanebimus in peccato ut gratia abundet ?

  2. II

    Absit. Qui enim mortui sumus peccato, quomodo adhuc vivemus in illo ?

  3. III

    an ignoratis quia quicumque baptizati sumus in Christo Jesu, in morte ipsius baptizati sumus ?

  4. IV

    Consepulti enim sumus cum illo per baptismum in mortem : ut quomodo Christus surrexit a mortuis per gloriam Patris, ita et nos in novitate vitæ ambulemus.

  5. V

    Si enim complantati facti sumus similitudini mortis ejus : simul et resurrectionis erimus.

  6. VI

    Hoc scientes, quia vetus homo noster simul crucifixus est, ut destruatur corpus peccati, et ultra non serviamus peccato.

  7. VII

    Qui enim mortuus est, justificatus est a peccato.

  8. VIII

    Si autem mortui sumus cum Christo, credimus quia simul etiam vivemus cum Christo,

  9. IX

    scientes quod Christus resurgens ex mortuis jam non moritur : mors illi ultra non dominabitur.

  10. X

    Quod enim mortuus est peccato, mortuus est semel : quod autem vivit, vivit Deo.

  11. XI

    Ita et vos existimate vos mortuos quidem esse peccato, viventes autem Deo, in Christo Jesu Domino nostro.

  12. XII

    Non ergo regnet peccatum in vestro mortali corpore ut obediatis concupiscentiis ejus.

  13. XIII

    Sed neque exhibeatis membra vestra arma iniquitatis peccato : sed exhibete vos Deo, tamquam ex mortuis viventes : et membra vestra arma justitiæ Deo.

  14. XIV

    Peccatum enim vobis non dominabitur : non enim sub lege estis, sed sub gratia.

  15. XV

    Quid ergo ? peccabimus, quoniam non sumus sub lege, sed sub gratia ? Absit.

  16. XVI

    Nescitis quoniam cui exhibetis vos servos ad obediendum, servi estis ejus, cui obeditis, sive peccati ad mortem, sive obeditionis ad justitiam ?

  17. XVII

    Gratias autem Deo quod fuistis servi peccati, obedistis autem ex corde in eam formam doctrinæ, in quam traditi estis.

  18. XVIII

    Liberati autem a peccato, servi facti estis justitiæ.

  19. XIX

    Humanum dico, propter infirmitatem carnis vestræ : sicut enim exhibuistis membra vestra servire immunditiæ, et iniquitati ad iniquitatem, ita nunc exhibete membra vestra servire justitiæ in sanctificationem.

  20. XX

    Cum enim servi essetis peccati, liberi fuistis justitiæ.

  21. XXI

    Quem ergo fructum habuistis tunc in illis, in quibus nunc erubescitis ? nam finis illorum mors est.

  22. XXII

    Nunc vero liberati a peccato, servi autem facti Deo, habetis fructum vestrum in sanctificationem, finem vero vitam æternam.

  23. XXIII

    Stipendia enim peccati, mors. Gratia autem Dei, vita æterna, in Christo Jesu Domino nostro.