ad Romanos

Caput V

  1. I

    Justificati ergo ex fide, pacem habeamus ad Deum per Dominum nostrum Jesum Christum :

  2. II

    per quem et habemus accessum per fidem in gratiam istam, in qua stamus, et gloriamur in spe gloriæ filiorum Dei.

  3. III

    Non solum autem, sed et gloriamur in tribulationibus : scientes quod tribulatio patientiam operatur :

  4. IV

    patientia autem probationem, probatio vero spem,

  5. V

    spes autem non confundit : quia caritas Dei diffusa est in cordibus nostris per Spiritum Sanctum, qui datus est nobis.

  6. VI

    Ut quid enim Christus, cum adhuc infirmi essemus, secundum tempus, pro impiis mortuus est ?

  7. VII

    vix enim pro justo quis moritur : nam pro bono forsitan quis audeat mori.

  8. VIII

    Commendat autem caritatem suam Deus in nobis : quoniam cum adhuc peccatores essemus, secundum tempus,

  9. IX

    Christus pro nobis mortuus est : multo igitur magis nunc justificati in sanguine ipsius, salvi erimus ab ira per ipsum.

  10. X

    Si enim cum inimici essemus, reconciliati sumus Deo per mortem filii ejus : multo magis reconciliati, salvi erimus in vita ipsius.

  11. XI

    Non solum autem : sed et gloriamur in Deo per Dominum nostrum Jesum Christum, per quem nunc reconciliationem accepimus.

  12. XII

    Propterea sicut per unum hominem peccatum in hunc mundum intravit, et per peccatum mors, et ita in omnes homines mors pertransiit, in quo omnes peccaverunt.

  13. XIII

    Usque ad legem enim peccatum erat in mundo : peccatum autem non imputabatur, cum lex non esset.

  14. XIV

    Sed regnavit mors ab Adam usque ad Moysen etiam in eos qui non peccaverunt in similitudinem prævaricationis Adæ, qui est forma futuri.

  15. XV

    Sed non sicut delictum, ita et donum : si enim unius delicto multi mortui sunt : multo magis gratia Dei et donum in gratia unius hominis Jesu Christi in plures abundavit.

  16. XVI

    Et non sicut per unum peccatum, ita et donum. Nam judicium quidem ex uno in condemnationem : gratia autem ex multis delictis in justificationem.

  17. XVII

    Si enim unius delicto mors regnavit per unum : multo magis abundantiam gratiæ, et donationis, et justitiæ accipientes, in vita regnabunt per unum Jesum Christum.

  18. XVIII

    Igitur sicut per unius delictum in omnes homines in condemnationem : sic et per unius justitiam in omnes homines in justificationem vitæ.

  19. XIX

    Sicut enim per inobedientiam unius hominis, peccatores constituti sunt multi : ita et per unius obeditionem, justi constituentur multi.

  20. XX

    Lex autem subintravit ut abundaret delictum. Ubi autem abundavit delictum, superabundavit gratia :

  21. XXI

    ut sicut regnavit peccatum in mortem : ita et gratia regnet per justitiam in vitam æternam, per Jesum Christum Dominum nostrum.