Psalms

Chapter 9

  1. 1

    In finem, pro occultis filii. Psalmus David.

  2. 2

    Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo ; narrabo omnia mirabilia tua.

  3. 3

    Lætabor et exsultabo in te ; psallam nomini tuo, Altissime.

  4. 4

    In convertendo inimicum meum retrorsum ; infirmabuntur, et peribunt a facie tua.

  5. 5

    Quoniam fecisti judicium meum et causam meam ; sedisti super thronum, qui judicas justitiam.

  6. 6

    Increpasti gentes, et periit impius : nomen eorum delesti in æternum, et in sæculum sæculi.

  7. 7

    Inimici defecerunt frameæ in finem, et civitates eorum destruxisti. Periit memoria eorum cum sonitu ;

  8. 8

    et Dominus in æternum permanet. Paravit in judicio thronum suum,

  9. 9

    et ipse judicabit orbem terræ in æquitate : judicabit populos in justitia.

  10. 10

    Et factus est Dominus refugium pauperi ; adjutor in opportunitatibus, in tribulatione.

  11. 11

    Et sperent in te qui noverunt nomen tuum, quoniam non dereliquisti quærentes te, Domine.

  12. 12

    Psallite Domino qui habitat in Sion ; annuntiate inter gentes studia ejus :

  13. 13

    quoniam requirens sanguinem eorum recordatus est ; non est oblitus clamorem pauperum.

  14. 14

    Miserere mei, Domine : vide humilitatem meam de inimicis meis,

  15. 15

    qui exaltas me de portis mortis, ut annuntiem omnes laudationes tuas in portis filiæ Sion :

  16. 16

    exsultabo in salutari tuo. Infixæ sunt gentes in interitu quem fecerunt ; in laqueo isto quem absconderunt comprehensus est pes eorum.

  17. 17

    Cognoscetur Dominus judicia faciens ; in operibus manuum suarum comprehensus est peccator.

  18. 18

    Convertantur peccatores in infernum, omnes gentes quæ obliviscuntur Deum.

  19. 19

    Quoniam non in finem oblivio erit pauperis ; patientia pauperum non peribit in finem.

  20. 20

    Exsurge, Domine ; non confortetur homo : judicentur gentes in conspectu tuo.

  21. 21

    Constitue, Domine, legislatorem super eos, ut sciant gentes quoniam homines sunt.

  22. 22

    Ut quid, Domine, recessisti longe ; despicis in opportunitatibus, in tribulatione ?

  23. 23

    Dum superbit impius, incenditur pauper : comprehenduntur in consiliis quibus cogitant.

  24. 24

    Quoniam laudatur peccator in desideriis animæ suæ, et iniquus benedicitur.

  25. 25

    Exacerbavit Dominum peccator : secundum multitudinem iræ suæ, non quæret.

  26. 26

    Non est Deus in conspectu ejus ; inquinatæ sunt viæ illius in omni tempore. Auferuntur judicia tua a facie ejus ; omnium inimicorum suorum dominabitur.

  27. 27

    Dixit enim in corde suo : Non movebor a generatione in generationem, sine malo.

  28. 28

    Cujus maledictione os plenum est, et amaritudine, et dolo ; sub lingua ejus labor et dolor.

  29. 29

    Sedet in insidiis cum divitibus in occultis, ut interficiat innocentem.

  30. 30

    Oculi ejus in pauperem respiciunt ; insidiatur in abscondito, quasi leo in spelunca sua. Insidiatur ut rapiat pauperem ; rapere pauperem dum attrahit eum.

  31. 31

    In laqueo suo humiliabit eum ; inclinabit se, et cadet cum dominatus fuerit pauperum.

  32. 32

    Dixit enim in corde suo : Oblitus est Deus ; avertit faciem suam, ne videat in finem.

  33. 33

    Exsurge, Domine Deus, exaltetur manus tua ; ne obliviscaris pauperum.

  34. 34

    Propter quid irritavit impius Deum ? dixit enim in corde suo : Non requiret.

  35. 35

    Vides, quoniam tu laborem et dolorem consideras, ut tradas eos in manus tuas. Tibi derelictus est pauper ; orphano tu eris adjutor.

  36. 36

    Contere brachium peccatoris et maligni ; quæretur peccatum illius, et non invenietur.

  37. 37

    Dominus regnabit in æternum, et in sæculum sæculi ; peribitis, gentes, de terra illius.

  38. 38

    Desiderium pauperum exaudivit Dominus ; præparationem cordis eorum audivit auris tua :

  39. 39

    judicare pupillo et humili, ut non apponat ultra magnificare se homo super terram.