Psalmorum

Psalmus LII

  1. I

    In finem, pro Maëleth intelligentiæ David. Dixit insipiens in corde suo : Non est Deus.

  2. II

    Corrupti sunt, et abominabiles facti sunt in iniquitatibus ; non est qui faciat bonum.

  3. III

    Deus de cælo prospexit super filios hominum, ut videat si est intelligens, aut requirens Deum.

  4. IV

    Omnes declinaverunt ; simul inutiles facti sunt : non est qui faciat bonum, non est usque ad unum.

  5. V

    Nonne scient omnes qui operantur iniquitatem, qui devorant plebem meam ut cibum panis ?

  6. VI

    Deum non invocaverunt ; illic trepidaverunt timore, ubi non erat timor. Quoniam Deus dissipavit ossa eorum qui hominibus placent : confusi sunt, quoniam Deus sprevit eos.

  7. VII

    Quis dabit ex Sion salutare Israël ? cum converterit Deus captivitatem plebis suæ, exsultabit Jacob, et lætabitur Israël.