Proverbiorum

Caput XX

  1. I

    Luxuriosa res vinum, et tumultuosa ebrietas : quicumque his delectatur non erit sapiens.

  2. II

    Sicut rugitus leonis, ita et terror regis : qui provocat eum peccat in animam suam.

  3. III

    Honor est homini qui separat se a contentionibus ; omnes autem stulti miscentur contumeliis.

  4. IV

    Propter frigus piger arare noluit ; mendicabit ergo æstate, et non dabitur illi.

  5. V

    Sicut aqua profunda, sic consilium in corde viri ; sed homo sapiens exhauriet illud.

  6. VI

    Multi homines misericordes vocantur ; virum autem fidelem quis inveniet ?

  7. VII

    Justus qui ambulat in simplicitate sua beatos post se filios derelinquet.

  8. VIII

    Rex qui sedet in solio judicii dissipat omne malum intuitu suo.

  9. IX

    Quis potest dicere : Mundum est cor meum ; purus sum a peccato ?

  10. X

    Pondus et pondus, mensura et mensura : utrumque abominabile est apud Deum.

  11. XI

    Ex studiis suis intelligitur puer, si munda et recta sint opera ejus.

  12. XII

    Aurem audientem, et oculum videntem : Dominus fecit utrumque.

  13. XIII

    Noli diligere somnum, ne te egestas opprimat : aperi oculos tuos, et saturare panibus.

  14. XIV

    Malum est, malum est, dicit omnis emptor ; et cum recesserit, tunc gloriabitur.

  15. XV

    Est aurum et multitudo gemmarum, et vas pretiosum labia scientiæ.

  16. XVI

    Tolle vestimentum ejus qui fidejussor extitit alieni, et pro extraneis aufer pignus ab eo.

  17. XVII

    Suavis est homini panis mendacii, et postea implebitur os ejus calculo.

  18. XVIII

    Cogitationes consiliis roborantur, et gubernaculis tractanda sunt bella.

  19. XIX

    Ei qui revelat mysteria, et ambulat fraudulenter, et dilatat labia sua, ne commiscearis.

  20. XX

    Qui maledicit patri suo et matri, extinguetur lucerna ejus in mediis tenebris :

  21. XXI

    hæreditas ad quam festinatur in principio, in novissimo benedictione carebit.

  22. XXII

    Ne dicas : Reddam malum : exspecta Dominum, et liberabit te.

  23. XXIII

    Abominatio est apud Dominum pondus et pondus ; statera dolosa non est bona.

  24. XXIV

    A Domino diriguntur gressus viri : quis autem hominum intelligere potest viam suam ?

  25. XXV

    Ruina est homini devorare sanctos, et post vota retractare.

  26. XXVI

    Dissipat impios rex sapiens, et incurvat super eos fornicem.

  27. XXVII

    Lucerna Domini spiraculum hominis, quæ investigat omnia secreta ventris.

  28. XXVIII

    Misericordia et veritas custodiunt regem, et roboratur clementia thronus ejus.

  29. XXIX

    Exsultatio juvenum fortitudo eorum, et dignitas senum canities.

  30. XXX

    Livor vulneris absterget mala, et plagæ in secretioribus ventris.