Proverbiorum

Caput XII

  1. I

    Qui diligit disciplinam diligit scientiam ; qui autem odit increpationes insipiens est.

  2. II

    Qui bonus est hauriet gratiam a Domino ; qui autem confidit in cogitationibus suis impie agit.

  3. III

    Non roborabitur homo ex impietate, et radix justorum non commovebitur.

  4. IV

    Mulier diligens corona est viro suo ; et putredo in ossibus ejus, quæ confusione res dignas gerit.

  5. V

    Cogitationes justorum judicia, et consilia impiorum fraudulenta.

  6. VI

    Verba impiorum insidiantur sanguini ; os justorum liberabit eos.

  7. VII

    Verte impios, et non erunt ; domus autem justorum permanebit.

  8. VIII

    Doctrina sua noscetur vir ; qui autem vanus et excors est patebit contemptui.

  9. IX

    Melior est pauper et sufficiens sibi quam gloriosus et indigens pane.

  10. X

    Novit justus jumentorum suorum animas ; viscera autem impiorum crudelia.

  11. XI

    Qui operatur terram suam satiabitur panibus ; qui autem sectatur otium stultissimus est. Qui suavis est in vini demorationibus, in suis munitionibus relinquit contumeliam.

  12. XII

    Desiderium impii munimentum est pessimorum ; radix autem justorum proficiet.

  13. XIII

    Propter peccata labiorum ruina proximat malo ; effugiet autem justus de angustia.

  14. XIV

    De fructu oris sui unusquisque replebitur bonis, et juxta opera manuum suarum retribuetur ei.

  15. XV

    Via stulti recta in oculis ejus ; qui autem sapiens est audit consilia.

  16. XVI

    Fatuus statim indicat iram suam ; qui autem dissimulat injuriam callidus est.

  17. XVII

    Qui quod novit loquitur, index justitiæ est ; qui autem mentitur, testis est fraudulentus.

  18. XVIII

    Est qui promittit, et quasi gladio pungitur conscientiæ : lingua autem sapientium sanitas est.

  19. XIX

    Labium veritatis firmum erit in perpetuum ; qui autem testis est repentinus, concinnat linguam mendacii.

  20. XX

    Dolus in corde cogitantium mala ; qui autem pacis ineunt consilia, sequitur eos gaudium.

  21. XXI

    Non contristabit justum quidquid ei acciderit : impii autem replebuntur malo.

  22. XXII

    Abominatio est Domino labia mendacia ; qui autem fideliter agunt placent ei.

  23. XXIII

    Homo versatus celat scientiam, et cor insipientium provocat stultitiam.

  24. XXIV

    Manus fortium dominabitur ; quæ autem remissa est, tributis serviet.

  25. XXV

    Mœror in corde viri humiliabit illum, et sermone bono lætificabitur.

  26. XXVI

    Qui negligit damnum propter amicum, justus est ; iter autem impiorum decipiet eos.

  27. XXVII

    Non inveniet fraudulentus lucrum, et substantia hominis erit auri pretium.

  28. XXVIII

    In semita justitiæ vita ; iter autem devium ducit ad mortem.