Proverbiorum

Caput X

  1. I

    Filius sapiens lætificat patrem, filius vero stultus mœstitia est matris suæ.

  2. II

    Nil proderunt thesauri impietatis, justitia vero liberabit a morte.

  3. III

    Non affliget Dominus fame animam justi, et insidias impiorum subvertet.

  4. IV

    Egestatem operata est manus remissa ; manus autem fortium divitias parat. Qui nititur mendaciis, hic pascit ventos ; idem autem ipse sequitur aves volantes.

  5. V

    Qui congregat in messe, filius sapiens est ; qui autem stertit æstate, filius confusionis.

  6. VI

    Benedictio Domini super caput justi ; os autem impiorum operit iniquitas.

  7. VII

    Memoria justi cum laudibus, et nomen impiorum putrescet.

  8. VIII

    Sapiens corde præcepta suscipit ; stultus cæditur labiis.

  9. IX

    Qui ambulat simpliciter ambulat confidenter ; qui autem depravat vias suas manifestus erit.

  10. X

    Qui annuit oculo dabit dolorem ; et stultus labiis verberabitur.

  11. XI

    Vena vitæ os justi, et os impiorum operit iniquitatem.

  12. XII

    Odium suscitat rixas, et universa delicta operit caritas.

  13. XIII

    In labiis sapientis invenitur sapientia, et virga in dorso ejus qui indiget corde.

  14. XIV

    Sapientes abscondunt scientiam ; os autem stulti confusioni proximum est.

  15. XV

    Substantia divitis, urbs fortitudinis ejus ; pavor pauperum egestas eorum.

  16. XVI

    Opus justi ad vitam, fructus autem impii ad peccatum.

  17. XVII

    Via vitæ custodienti disciplinam ; qui autem increpationes relinquit, errat.

  18. XVIII

    Abscondunt odium labia mendacia ; qui profert contumeliam, insipiens est.

  19. XIX

    In multiloquio non deerit peccatum, qui autem moderatur labia sua prudentissimus est.

  20. XX

    Argentum electum lingua justi ; cor autem impiorum pro nihilo.

  21. XXI

    Labia justi erudiunt plurimos ; qui autem indocti sunt in cordis egestate morientur.

  22. XXII

    Benedictio Domini divites facit, nec sociabitur eis afflictio.

  23. XXIII

    Quasi per risum stultus operatur scelus, sapientia autem est viro prudentia.

  24. XXIV

    Quod timet impius veniet super eum ; desiderium suum justis dabitur.

  25. XXV

    Quasi tempestas transiens non erit impius ; justus autem quasi fundamentum sempiternum.

  26. XXVI

    Sicut acetum dentibus, et fumus oculis, sic piger his qui miserunt eum.

  27. XXVII

    Timor Domini apponet dies, et anni impiorum breviabuntur.

  28. XXVIII

    Exspectatio justorum lætitia, spes autem impiorum peribit.

  29. XXIX

    Fortitudo simplicis via Domini, et pavor his qui operantur malum.

  30. XXX

    Justus in æternum non commovebitur, impii autem non habitabunt super terram.

  31. XXXI

    Os justi parturiet sapientiam ; lingua pravorum peribit.

  32. XXXII

    Labia justi considerant placita, et os impiorum perversa.