Proverbiorum

Caput IX

  1. I

    Sapientia ædificavit sibi domum : excidit columnas septem.

  2. II

    Immolavit victimas suas, miscuit vinum, et proposuit mensam suam.

  3. III

    Misit ancillas suas ut vocarent ad arcem et ad mœnia civitatis.

  4. IV

    Si quis est parvulus, veniat ad me. Et insipientibus locuta est :

  5. V

    Venite, comedite panem meum, et bibite vinum quod miscui vobis.

  6. VI

    Relinquite infantiam, et vivite, et ambulate per vias prudentiæ.

  7. VII

    Qui erudit derisorem, ipse injuriam sibi facit, et qui arguit impium, sibi maculam generat.

  8. VIII

    Noli arguere derisorem, ne oderit te : argue sapientem, et diliget te.

  9. IX

    Da sapienti occasionem, et addetur ei sapientia ; doce justum, et festinabit accipere.

  10. X

    Principium sapientiæ timor Domini, et scientia sanctorum prudentia.

  11. XI

    Per me enim multiplicabuntur dies tui, et addentur tibi anni vitæ.

  12. XII

    Si sapiens fueris, tibimetipsi eris ; si autem illusor, solus portabis malum.

  13. XIII

    Mulier stulta et clamosa, plenaque illecebris, et nihil omnino sciens,

  14. XIV

    sedit in foribus domus suæ, super sellam in excelso urbis loco,

  15. XV

    ut vocaret transeuntes per viam, et pergentes itinere suo :

  16. XVI

    Qui est parvulus declinet ad me. Et vecordi locuta est :

  17. XVII

    Aquæ furtivæ dulciores sunt, et panis absconditus suavior.

  18. XVIII

    Et ignoravit quod ibi sint gigantes, et in profundis inferni convivæ ejus.