Leviticus
Caput II
- I
Anima cum obtulerit oblationem sacrificii Domino, simila erit ejus oblatio ; fundetque super eam oleum, et ponet thus,
- II
ac deferet ad filios Aaron sacerdotes : quorum unus tollet pugillum plenum similæ et olei, ac totum thus, et ponet memoriale super altare in odorem suavissimum Domino.
- III
Quod autem reliquum fuerit de sacrificio, erit Aaron et filiorum ejus, Sanctum sanctorum de oblationibus Domini.
- IV
Cum autem obtuleris sacrificium coctum in clibano : de simila, panes scilicet absque fermento, conspersos oleo, et lagana azyma oleo lita.
- V
Si oblatio tua fuerit de sartagine, similæ conspersæ oleo et absque fermento,
- VI
divides eam minutatim, et fundes super eam oleum.
- VII
Sin autem de craticula fuerit sacrificium, æque simila oleo conspergetur :
- VIII
quam offerens Domino, trades manibus sacerdotis.
- IX
Qui cum obtulerit eam, tollet memoriale de sacrificio, et adolebit super altare in odorem suavitatis Domino :
- X
quidquid autem reliquum est, erit Aaron, et filiorum ejus, Sanctum sanctorum de oblationibus Domini.
- XI
Omnis oblatio quæ offeretur Domino, absque fermento fiet, nec quidquam fermenti ac mellis adolebitur in sacrificio Domino.
- XII
Primitias tantum eorum offeretis ac munera : super altare vero non imponentur in odorem suavitatis.
- XIII
Quidquid obtuleris sacrificii, sale condies, nec auferes sal fœderis Dei tui de sacrificio tuo : in omni oblatione tua offeres sal.
- XIV
Si autem obtuleris munus primarum frugum tuarum Domino de spicis adhuc virentibus, torrebis igni, et confringes in morem farris, et sic offeres primitias tuas Domino,
- XV
fundens supra oleum, et thus imponens, quia oblatio Domini est :
- XVI
de qua adolebit sacerdos in memoriam muneris partem farris fracti, et olei, ac totum thus.