Ecclesiasticus

Caput XLIV

  1. I

    Laudemus viros gloriosos, et parentes nostros in generatione sua.

  2. II

    Multam gloriam fecit Dominus : magnificentia sua a sæculo.

  3. III

    Dominantes in potestatibus suis, homines magni virtute et prudentia sua præditi, nuntiantes in prophetis dignitatem prophetarum :

  4. IV

    et imperantes in præsenti populo, et virtute prudentiæ populis sanctissima verba :

  5. V

    in peritia sua requirentes modos musicos, et narrantes carmina Scripturarum :

  6. VI

    homines divites in virtute, pulchritudinis studium habentes, pacificantes in domibus suis.

  7. VII

    Omnes isti in generationibus gentis suæ gloriam adepti sunt, et in diebus suis habentur in laudibus.

  8. VIII

    Qui de illis nati sunt reliquerunt nomen narrandi laudes eorum.

  9. IX

    Et sunt quorum non est memoria : perierunt quasi qui non fuerint : et nati sunt quasi non nati, et filii ipsorum cum ipsis.

  10. X

    Sed illi viri misericordiæ sunt, quorum pietates non defuerunt.

  11. XI

    Cum semine eorum permanent bona :

  12. XII

    hæreditas sancta nepotes eorum, et in testamentis stetit semen eorum :

  13. XIII

    et filii eorum propter illos usque in æternum manent : semen eorum et gloria eorum non derelinquetur.

  14. XIV

    Corpora ipsorum in pace sepulta sunt, et nomen eorum vivit in generationem et generationem.

  15. XV

    Sapientiam ipsorum narrent populi, et laudem eorum nuntiet ecclesia.

  16. XVI

    Enoch placuit Deo, et translatus est in paradisum, ut det gentibus pœnitentiam.

  17. XVII

    Noë inventus est perfectus, justus, et in tempore iracundiæ factus est reconciliatio.

  18. XVIII

    Ideo dimissum est reliquum terræ, cum factum est diluvium.

  19. XIX

    Testamenta sæculi posita sunt apud illum, ne deleri possit diluvio omnis caro.

  20. XX

    Abraham magnus pater multitudinis gentium, et non est inventus similis illi in gloria : qui conservavit legem Excelsi, et fuit in testamento cum illo.

  21. XXI

    In carne ejus stare fecit testamentum, et in tentatione inventus est fidelis.

  22. XXII

    Ideo jurejurando dedit illi gloriam in gente sua, crescere illum quasi terræ cumulum,

  23. XXIII

    et ut stellas exaltare semen ejus, et hæreditare illos a mari usque ad mare, et a flumine usque ad terminos terræ.

  24. XXIV

    Et in Isaac eodem modo fecit, propter Abraham patrem ejus.

  25. XXV

    Benedictionem omnium gentium dedit illi Dominus, et testamentum confirmavit super caput Jacob.

  26. XXVI

    Agnovit eum in benedictionibus suis, et dedit illi hæreditatem, et divisit illi partem in tribubus duodecim.

  27. XXVII

    Et conservavit illi homines misericordiæ, invenientes gratiam in oculis omnis carnis.