Ecclesiasticus

Caput XLIII

  1. I

    Altitudinis firmamentum pulchritudo ejus est, species cæli in visione gloriæ.

  2. II

    Sol in aspectu annuntians in exitu, vas admirabile, opus Excelsi.

  3. III

    In meridiano exurit terram, et in conspectu ardoris ejus quis poterit sustinere ? fornacem custodiens in operibus ardoris :

  4. IV

    tripliciter sol exurens montes, radios igneos exsufflans, et refulgens radiis suis obcæcat oculos.

  5. V

    Magnus Dominus qui fecit illum, et in sermonibus ejus festinavit iter.

  6. VI

    Et luna in omnibus in tempore suo, ostensio temporis, et signum ævi.

  7. VII

    A luna signum diei festi : luminare quod minuitur in consummatione.

  8. VIII

    Mensis secundum nomen ejus est, crescens mirabiliter in consummatione.

  9. IX

    Vas castrorum in excelsis, in firmamento cæli resplendens gloriose.

  10. X

    Species cæli gloria stellarum : mundum illuminans in excelsis Dominus.

  11. XI

    In verbis Sancti stabunt ad judicium, et non deficient in vigiliis suis.

  12. XII

    Vide arcum, et benedic eum qui fecit illum : valde speciosus est in splendore suo.

  13. XIII

    Gyravit cælum in circuitu gloriæ suæ : manus Excelsi aperuerunt illum.

  14. XIV

    Imperio suo acceleravit nivem, et accelerat coruscationes emittere judicii sui.

  15. XV

    Propterea aperti sunt thesauri, et evolaverunt nebulæ sicut aves.

  16. XVI

    In magnitudine sua posuit nubes, et confracti sunt lapides grandinis.

  17. XVII

    In conspectu ejus commovebuntur montes, et in voluntate ejus aspirabit notus.

  18. XVIII

    Vox tonitrui ejus verberavit terram, tempestas aquilonis, et congregatio spiritus :

  19. XIX

    et sicut avis deponens ad sedendum, aspergit nivem, et sicut locusta demergens descensus ejus.

  20. XX

    Pulchritudinem candoris ejus admirabitur oculus, et super imbrem ejus expavescet cor.

  21. XXI

    Gelu sicut salem effundet super terram : et dum gelaverit, fiet tamquam cacumina tribuli.

  22. XXII

    Frigidus ventus aquilo flavit, et gelavit crystallus ab aqua : super omnem congregationem aquarum requiescet, et sicut lorica induet se aquis :

  23. XXIII

    et devorabit montes, et exuret desertum, et extinguet viride, sicut igne.

  24. XXIV

    Medicina omnium in festinatione nebulæ : et ros obvians ab ardore venienti humilem efficiet eum.

  25. XXV

    In sermone ejus siluit ventus, et cogitatione sua placavit abyssum : et plantavit in illa Dominus insulas.

  26. XXVI

    Qui navigant mare enarrent pericula ejus, et audientes auribus nostris admirabimur.

  27. XXVII

    Illic præclara opera et mirabilia, varia bestiarum genera, et omnium pecorum, et creatura belluarum.

  28. XXVIII

    Propter ipsum confirmatus est itineris finis, et in sermone ejus composita sunt omnia.

  29. XXIX

    Multa dicemus, et deficiemus in verbis : consummatio autem sermonum ipse est in omnibus.

  30. XXX

    Gloriantes ad quid valebimus ? ipse enim omnipotens super omnia opera sua.

  31. XXXI

    Terribilis Dominus, et magnus vehementer, et mirabilis potentia ipsius.

  32. XXXII

    Glorificantes Dominum quantumcumque potueritis, supervalebit enim adhuc : et admirabilis magnificentia ejus.

  33. XXXIII

    Benedicentes Dominum, exaltate illum quantum potestis : major enim est omni laude.

  34. XXXIV

    Exaltantes eum, replemini virtute, ne laboretis, non enim comprehendetis.

  35. XXXV

    Quis videbit eum et enarrabit ? et quis magnificabit eum sicut est ab initio ?

  36. XXXVI

    Multa abscondita sunt majora his : pauca enim vidimus operum ejus.

  37. XXXVII

    Omnia autem Dominus fecit, et pie agentibus dedit sapientiam.