Ecclesiasticus
Caput XLIII
- I
Altitudinis firmamentum pulchritudo ejus est, species cæli in visione gloriæ.
- II
Sol in aspectu annuntians in exitu, vas admirabile, opus Excelsi.
- III
In meridiano exurit terram, et in conspectu ardoris ejus quis poterit sustinere ? fornacem custodiens in operibus ardoris :
- IV
tripliciter sol exurens montes, radios igneos exsufflans, et refulgens radiis suis obcæcat oculos.
- V
Magnus Dominus qui fecit illum, et in sermonibus ejus festinavit iter.
- VI
Et luna in omnibus in tempore suo, ostensio temporis, et signum ævi.
- VII
A luna signum diei festi : luminare quod minuitur in consummatione.
- VIII
Mensis secundum nomen ejus est, crescens mirabiliter in consummatione.
- IX
Vas castrorum in excelsis, in firmamento cæli resplendens gloriose.
- X
Species cæli gloria stellarum : mundum illuminans in excelsis Dominus.
- XI
In verbis Sancti stabunt ad judicium, et non deficient in vigiliis suis.
- XII
Vide arcum, et benedic eum qui fecit illum : valde speciosus est in splendore suo.
- XIII
Gyravit cælum in circuitu gloriæ suæ : manus Excelsi aperuerunt illum.
- XIV
Imperio suo acceleravit nivem, et accelerat coruscationes emittere judicii sui.
- XV
Propterea aperti sunt thesauri, et evolaverunt nebulæ sicut aves.
- XVI
In magnitudine sua posuit nubes, et confracti sunt lapides grandinis.
- XVII
In conspectu ejus commovebuntur montes, et in voluntate ejus aspirabit notus.
- XVIII
Vox tonitrui ejus verberavit terram, tempestas aquilonis, et congregatio spiritus :
- XIX
et sicut avis deponens ad sedendum, aspergit nivem, et sicut locusta demergens descensus ejus.
- XX
Pulchritudinem candoris ejus admirabitur oculus, et super imbrem ejus expavescet cor.
- XXI
Gelu sicut salem effundet super terram : et dum gelaverit, fiet tamquam cacumina tribuli.
- XXII
Frigidus ventus aquilo flavit, et gelavit crystallus ab aqua : super omnem congregationem aquarum requiescet, et sicut lorica induet se aquis :
- XXIII
et devorabit montes, et exuret desertum, et extinguet viride, sicut igne.
- XXIV
Medicina omnium in festinatione nebulæ : et ros obvians ab ardore venienti humilem efficiet eum.
- XXV
In sermone ejus siluit ventus, et cogitatione sua placavit abyssum : et plantavit in illa Dominus insulas.
- XXVI
Qui navigant mare enarrent pericula ejus, et audientes auribus nostris admirabimur.
- XXVII
Illic præclara opera et mirabilia, varia bestiarum genera, et omnium pecorum, et creatura belluarum.
- XXVIII
Propter ipsum confirmatus est itineris finis, et in sermone ejus composita sunt omnia.
- XXIX
Multa dicemus, et deficiemus in verbis : consummatio autem sermonum ipse est in omnibus.
- XXX
Gloriantes ad quid valebimus ? ipse enim omnipotens super omnia opera sua.
- XXXI
Terribilis Dominus, et magnus vehementer, et mirabilis potentia ipsius.
- XXXII
Glorificantes Dominum quantumcumque potueritis, supervalebit enim adhuc : et admirabilis magnificentia ejus.
- XXXIII
Benedicentes Dominum, exaltate illum quantum potestis : major enim est omni laude.
- XXXIV
Exaltantes eum, replemini virtute, ne laboretis, non enim comprehendetis.
- XXXV
Quis videbit eum et enarrabit ? et quis magnificabit eum sicut est ab initio ?
- XXXVI
Multa abscondita sunt majora his : pauca enim vidimus operum ejus.
- XXXVII
Omnia autem Dominus fecit, et pie agentibus dedit sapientiam.