Romans

Chapter 10

  1. 1

    Fratres, voluntas quidem cordis mei, et obsecratio ad Deum, fit pro illis in salutem.

  2. 2

    Testimonium enim perhibeo illis quod æmulationem Dei habent, sed non secundum scientiam.

  3. 3

    Ignorantes enim justitiam Dei, et suam quærentes statuere, justitiæ Dei non sunt subjecti.

  4. 4

    Finis enim legis, Christus, ad justitiam omni credenti.

  5. 5

    Moyses enim scripsit, quoniam justitiam, quæ ex lege est, qui fecerit homo, vivet in ea.

  6. 6

    Quæ autem ex fide est justitia, sic dicit : Ne dixeris in corde tuo : Quis ascendet in cælum ? id est, Christum deducere :

  7. 7

    aut, Quis descendet in abyssum ? hoc est, Christum a mortuis revocare.

  8. 8

    Sed quid dicit Scriptura ? Prope est verbum in ore tuo, et in corde tuo : hoc est verbum fidei, quod prædicamus.

  9. 9

    Quia si confitearis in ore tuo Dominum Jesum, et in corde tuo credideris quod Deus illum suscitavit a mortuis, salvus eris.

  10. 10

    Corde enim creditur ad justitiam : ore autem confessio fit ad salutem.

  11. 11

    Dicit enim Scriptura : Omnis qui credit in illum, non confundetur.

  12. 12

    Non enim est distinctio Judæi et Græci : nam idem Dominus omnium, dives in omnes qui invocant illum.

  13. 13

    Omnis enim quicumque invocaverit nomen Domini, salvus erit.

  14. 14

    Quomodo ergo invocabunt, in quem non crediderunt ? aut quomodo credent ei, quem non audierunt ? quomodo autem audient sine prædicante ?

  15. 15

    quomodo vero prædicabunt nisi mittantur ? sicut scriptum est : Quam speciosi pedes evangelizantium pacem, evangelizantium bona !

  16. 16

    Sed non omnes obediunt Evangelio. Isaias enim dicit : Domine, quis credidit auditui nostro ?

  17. 17

    Ergo fides ex auditu, auditus autem per verbum Christi.

  18. 18

    Sed dico : Numquid non audierunt ? Et quidem in omnem terram exivit sonus eorum, et in fines orbis terræ verba eorum.

  19. 19

    Sed dico : Numquid Israël non cognovit ? Primus Moyses dicit : Ego ad æmulationem vos adducam in non gentem : in gentem insipientem, in iram vos mittam.

  20. 20

    Isaias autem audet, et dicit : Inventus sum a non quærentibus me : palam apparui iis qui me non interrogabant.

  21. 21

    Ad Israël autem dicit : Tota die expandi manus meas ad populum non credentem, et contradicentem.