Psalmorum

Psalmus LV

  1. I

    In finem, pro populo qui a sanctis longe factus est. David in tituli inscriptionem, cum tenuerunt eum Allophyli in Geth.

  2. II

    Miserere mei, Deus, quoniam conculcavit me homo ; tota die impugnans, tribulavit me.

  3. III

    Conculcaverunt me inimici mei tota die, quoniam multi bellantes adversum me.

  4. IV

    Ab altitudine diei timebo : ego vero in te sperabo.

  5. V

    In Deo laudabo sermones meos ; in Deo speravi : non timebo quid faciat mihi caro.

  6. VI

    Tota die verba mea execrabantur ; adversum me omnes cogitationes eorum in malum.

  7. VII

    Inhabitabunt, et abscondent ; ipsi calcaneum meum observabunt. Sicut sustinuerunt animam meam,

  8. VIII

    pro nihilo salvos facies illos ; in ira populos confringes.

  9. IX

    Deus, vitam meam annuntiavi tibi ; posuisti lacrimas meas in conspectu tuo, sicut et in promissione tua :

  10. X

    tunc convertentur inimici mei retrorsum. In quacumque die invocavero te, ecce cognovi quoniam Deus meus es.

  11. XI

    In Deo laudabo verbum ; in Domino laudabo sermonem. In Deo speravi : non timebo quid faciat mihi homo.

  12. XII

    In me sunt, Deus, vota tua, quæ reddam, laudationes tibi :

  13. XIII

    quoniam eripuisti animam meam de morte, et pedes meos de lapsu, ut placeam coram Deo in lumine viventium.