Psalms

Chapter 34

  1. 1

    Ipsi David. Judica, Domine, nocentes me ; expugna impugnantes me.

  2. 2

    Apprehende arma et scutum, et exsurge in adjutorium mihi.

  3. 3

    Effunde frameam, et conclude adversus eos qui persequuntur me ; dic animæ meæ : Salus tua ego sum.

  4. 4

    Confundantur et revereantur quærentes animam meam ; avertantur retrorsum et confundantur cogitantes mihi mala.

  5. 5

    Fiant tamquam pulvis ante faciem venti, et angelus Domini coarctans eos.

  6. 6

    Fiat via illorum tenebræ et lubricum, et angelus Domini persequens eos.

  7. 7

    Quoniam gratis absconderunt mihi interitum laquei sui ; supervacue exprobraverunt animam meam.

  8. 8

    Veniat illi laqueus quem ignorat, et captio quam abscondit apprehendat eum, et in laqueum cadat in ipsum.

  9. 9

    Anima autem mea exsultabit in Domino, et delectabitur super salutari suo.

  10. 10

    Omnia ossa mea dicent : Domine, quis similis tibi ? eripiens inopem de manu fortiorum ejus ; egenum et pauperem a diripientibus eum.

  11. 11

    Surgentes testes iniqui, quæ ignorabam interrogabant me.

  12. 12

    Retribuebant mihi mala pro bonis, sterilitatem animæ meæ.

  13. 13

    Ego autem, cum mihi molesti essent, induebar cilicio ; humiliabam in jejunio animam meam, et oratio mea in sinu meo convertetur.

  14. 14

    Quasi proximum et quasi fratrem nostrum sic complacebam ; quasi lugens et contristatus sic humiliabar.

  15. 15

    Et adversum me lætati sunt, et convenerunt ; congregata sunt super me flagella, et ignoravi.

  16. 16

    Dissipati sunt, nec compuncti ; tentaverunt me, subsannaverunt me subsannatione ; frenduerunt super me dentibus suis.

  17. 17

    Domine, quando respicies ? Restitue animam meam a malignitate eorum ; a leonibus unicam meam.

  18. 18

    Confitebor tibi in ecclesia magna ; in populo gravi laudabo te.

  19. 19

    Non supergaudeant mihi qui adversantur mihi inique, qui oderunt me gratis, et annuunt oculis.

  20. 20

    Quoniam mihi quidem pacifice loquebantur ; et in iracundia terræ loquentes, dolos cogitabant.

  21. 21

    Et dilataverunt super me os suum ; dixerunt : Euge, euge ! viderunt oculi nostri.

  22. 22

    Vidisti, Domine : ne sileas ; Domine, ne discedas a me.

  23. 23

    Exsurge et intende judicio meo, Deus meus ; et Dominus meus, in causam meam.

  24. 24

    Judica me secundum justitiam tuam, Domine Deus meus, et non supergaudeant mihi.

  25. 25

    Non dicant in cordibus suis : Euge, euge, animæ nostræ ; nec dicant : Devoravimus eum.

  26. 26

    Erubescant et revereantur simul qui gratulantur malis meis ; induantur confusione et reverentia qui magna loquuntur super me.

  27. 27

    Exsultent et lætentur qui volunt justitiam meam ; et dicant semper : Magnificetur Dominus, qui volunt pacem servi ejus.

  28. 28

    Et lingua mea meditabitur justitiam tuam ; tota die laudem tuam.