Psalmorum

Psalmus XXXIV

  1. I

    Ipsi David. Judica, Domine, nocentes me ; expugna impugnantes me.

  2. II

    Apprehende arma et scutum, et exsurge in adjutorium mihi.

  3. III

    Effunde frameam, et conclude adversus eos qui persequuntur me ; dic animæ meæ : Salus tua ego sum.

  4. IV

    Confundantur et revereantur quærentes animam meam ; avertantur retrorsum et confundantur cogitantes mihi mala.

  5. V

    Fiant tamquam pulvis ante faciem venti, et angelus Domini coarctans eos.

  6. VI

    Fiat via illorum tenebræ et lubricum, et angelus Domini persequens eos.

  7. VII

    Quoniam gratis absconderunt mihi interitum laquei sui ; supervacue exprobraverunt animam meam.

  8. VIII

    Veniat illi laqueus quem ignorat, et captio quam abscondit apprehendat eum, et in laqueum cadat in ipsum.

  9. IX

    Anima autem mea exsultabit in Domino, et delectabitur super salutari suo.

  10. X

    Omnia ossa mea dicent : Domine, quis similis tibi ? eripiens inopem de manu fortiorum ejus ; egenum et pauperem a diripientibus eum.

  11. XI

    Surgentes testes iniqui, quæ ignorabam interrogabant me.

  12. XII

    Retribuebant mihi mala pro bonis, sterilitatem animæ meæ.

  13. XIII

    Ego autem, cum mihi molesti essent, induebar cilicio ; humiliabam in jejunio animam meam, et oratio mea in sinu meo convertetur.

  14. XIV

    Quasi proximum et quasi fratrem nostrum sic complacebam ; quasi lugens et contristatus sic humiliabar.

  15. XV

    Et adversum me lætati sunt, et convenerunt ; congregata sunt super me flagella, et ignoravi.

  16. XVI

    Dissipati sunt, nec compuncti ; tentaverunt me, subsannaverunt me subsannatione ; frenduerunt super me dentibus suis.

  17. XVII

    Domine, quando respicies ? Restitue animam meam a malignitate eorum ; a leonibus unicam meam.

  18. XVIII

    Confitebor tibi in ecclesia magna ; in populo gravi laudabo te.

  19. XIX

    Non supergaudeant mihi qui adversantur mihi inique, qui oderunt me gratis, et annuunt oculis.

  20. XX

    Quoniam mihi quidem pacifice loquebantur ; et in iracundia terræ loquentes, dolos cogitabant.

  21. XXI

    Et dilataverunt super me os suum ; dixerunt : Euge, euge ! viderunt oculi nostri.

  22. XXII

    Vidisti, Domine : ne sileas ; Domine, ne discedas a me.

  23. XXIII

    Exsurge et intende judicio meo, Deus meus ; et Dominus meus, in causam meam.

  24. XXIV

    Judica me secundum justitiam tuam, Domine Deus meus, et non supergaudeant mihi.

  25. XXV

    Non dicant in cordibus suis : Euge, euge, animæ nostræ ; nec dicant : Devoravimus eum.

  26. XXVI

    Erubescant et revereantur simul qui gratulantur malis meis ; induantur confusione et reverentia qui magna loquuntur super me.

  27. XXVII

    Exsultent et lætentur qui volunt justitiam meam ; et dicant semper : Magnificetur Dominus, qui volunt pacem servi ejus.

  28. XXVIII

    Et lingua mea meditabitur justitiam tuam ; tota die laudem tuam.