Psalms

Chapter 142

  1. 1

    Psalmus David, quando persequebatur eum Absalom filius ejus. Domine, exaudi orationem meam ; auribus percipe obsecrationem meam in veritate tua ; exaudi me in tua justitia.

  2. 2

    Et non intres in judicium cum servo tuo, quia non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens.

  3. 3

    Quia persecutus est inimicus animam meam ; humiliavit in terra vitam meam ; collocavit me in obscuris, sicut mortuos sæculi.

  4. 4

    Et anxiatus est super me spiritus meus ; in me turbatum est cor meum.

  5. 5

    Memor fui dierum antiquorum ; meditatus sum in omnibus operibus tuis : in factis manuum tuarum meditabar.

  6. 6

    Expandi manus meas ad te ; anima mea sicut terra sine aqua tibi.

  7. 7

    Velociter exaudi me, Domine ; defecit spiritus meus. Non avertas faciem tuam a me, et similis ero descendentibus in lacum.

  8. 8

    Auditam fac mihi mane misericordiam tuam, quia in te speravi. Notam fac mihi viam in qua ambulem, quia ad te levavi animam meam.

  9. 9

    Eripe me de inimicis meis, Domine : ad te confugi.

  10. 10

    Doce me facere voluntatem tuam, quia Deus meus es tu. Spiritus tuus bonus deducet me in terram rectam.

  11. 11

    Propter nomen tuum, Domine, vivificabis me : in æquitate tua, educes de tribulatione animam meam,

  12. 12

    et in misericordia tua disperdes inimicos meos, et perdes omnes qui tribulant animam meam, quoniam ego servus tuus sum.