Psalmorum

Psalmus CXVIII

  1. I

    Alleluja. Beati immaculati in via, qui ambulant in lege Domini.

  2. II

    Beati qui scrutantur testimonia ejus ; in toto corde exquirunt eum.

  3. III

    Non enim qui operantur iniquitatem in viis ejus ambulaverunt.

  4. IV

    Tu mandasti mandata tua custodiri nimis.

  5. V

    Utinam dirigantur viæ meæ ad custodiendas justificationes tuas.

  6. VI

    Tunc non confundar, cum perspexero in omnibus mandatis tuis.

  7. VII

    Confitebor tibi in directione cordis, in eo quod didici judicia justitiæ tuæ.

  8. VIII

    Justificationes tuas custodiam ; non me derelinquas usquequaque.

  9. IX

    In quo corrigit adolescentior viam suam ? in custodiendo sermones tuos.

  10. X

    In toto corde meo exquisivi te ; ne repellas me a mandatis tuis.

  11. XI

    In corde meo abscondi eloquia tua, ut non peccem tibi.

  12. XII

    Benedictus es, Domine ; doce me justificationes tuas.

  13. XIII

    In labiis meis pronuntiavi omnia judicia oris tui.

  14. XIV

    In via testimoniorum tuorum delectatus sum, sicut in omnibus divitiis.

  15. XV

    In mandatis tuis exercebor, et considerabo vias tuas.

  16. XVI

    In justificationibus tuis meditabor : non obliviscar sermones tuos.

  17. XVII

    Retribue servo tuo, vivifica me, et custodiam sermones tuos.

  18. XVIII

    Revela oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua.

  19. XIX

    Incola ego sum in terra : non abscondas a me mandata tua.

  20. XX

    Concupivit anima mea desiderare justificationes tuas in omni tempore.

  21. XXI

    Increpasti superbos ; maledicti qui declinant a mandatis tuis.

  22. XXII

    Aufer a me opprobrium et contemptum, quia testimonia tua exquisivi.

  23. XXIII

    Etenim sederunt principes, et adversum me loquebantur ; servus autem tuus exercebatur in justificationibus tuis.

  24. XXIV

    Nam et testimonia tua meditatio mea est, et consilium meum justificationes tuæ.

  25. XXV

    Adhæsit pavimento anima mea : vivifica me secundum verbum tuum.

  26. XXVI

    Vias meas enuntiavi, et exaudisti me ; doce me justificationes tuas.

  27. XXVII

    Viam justificationum tuarum instrue me, et exercebor in mirabilibus tuis.

  28. XXVIII

    Dormitavit anima mea præ tædio : confirma me in verbis tuis.

  29. XXIX

    Viam iniquitatis amove a me, et de lege tua miserere mei.

  30. XXX

    Viam veritatis elegi ; judicia tua non sum oblitus.

  31. XXXI

    Adhæsi testimoniis tuis, Domine ; noli me confundere.

  32. XXXII

    Viam mandatorum tuorum cucurri, cum dilatasti cor meum.

  33. XXXIII

    Legem pone mihi, Domine, viam justificationum tuarum, et exquiram eam semper.

  34. XXXIV

    Da mihi intellectum, et scrutabor legem tuam, et custodiam illam in toto corde meo.

  35. XXXV

    Deduc me in semitam mandatorum tuorum, quia ipsam volui.

  36. XXXVI

    Inclina cor meum in testimonia tua, et non in avaritiam.

  37. XXXVII

    Averte oculos meos, ne videant vanitatem ; in via tua vivifica me.

  38. XXXVIII

    Statue servo tuo eloquium tuum in timore tuo.

  39. XXXIX

    Amputa opprobrium meum quod suspicatus sum, quia judicia tua jucunda.

  40. XL

    Ecce concupivi mandata tua : in æquitate tua vivifica me.

  41. XLI

    Et veniat super me misericordia tua, Domine ; salutare tuum secundum eloquium tuum.

  42. XLII

    Et respondebo exprobrantibus mihi verbum, quia speravi in sermonibus tuis.

  43. XLIII

    Et ne auferas de ore meo verbum veritatis usquequaque, quia in judiciis tuis supersperavi.

  44. XLIV

    Et custodiam legem tuam semper, in sæculum et in sæculum sæculi.

  45. XLV

    Et ambulabam in latitudine, quia mandata tua exquisivi.

  46. XLVI

    Et loquebar in testimoniis tuis in conspectu regum, et non confundebar.

  47. XLVII

    Et meditabar in mandatis tuis, quæ dilexi.

  48. XLVIII

    Et levavi manus meas ad mandata tua, quæ dilexi, et exercebar in justificationibus tuis.

  49. XLIX

    Memor esto verbi tui servo tuo, in quo mihi spem dedisti.

  50. L

    Hæc me consolata est in humilitate mea, quia eloquium tuum vivificavit me.

  51. LI

    Superbi inique agebant usquequaque ; a lege autem tua non declinavi.

  52. LII

    Memor fui judiciorum tuorum a sæculo, Domine, et consolatus sum.

  53. LIII

    Defectio tenuit me, pro peccatoribus derelinquentibus legem tuam.

  54. LIV

    Cantabiles mihi erant justificationes tuæ in loco peregrinationis meæ.

  55. LV

    Memor fui nocte nominis tui, Domine, et custodivi legem tuam.

  56. LVI

    Hæc facta est mihi, quia justificationes tuas exquisivi.

  57. LVII

    Portio mea, Domine, dixi custodire legem tuam.

  58. LVIII

    Deprecatus sum faciem tuam in toto corde meo ; miserere mei secundum eloquium tuum.

  59. LIX

    Cogitavi vias meas, et converti pedes meos in testimonia tua.

  60. LX

    Paratus sum, et non sum turbatus, ut custodiam mandata tua.

  61. LXI

    Funes peccatorum circumplexi sunt me, et legem tuam non sum oblitus.

  62. LXII

    Media nocte surgebam ad confitendum tibi, super judicia justificationis tuæ.

  63. LXIII

    Particeps ego sum omnium timentium te, et custodientium mandata tua.

  64. LXIV

    Misericordia tua, Domine, plena est terra ; justificationes tuas doce me.

  65. LXV

    Bonitatem fecisti cum servo tuo, Domine, secundum verbum tuum.

  66. LXVI

    Bonitatem, et disciplinam, et scientiam doce me, quia mandatis tuis credidi.

  67. LXVII

    Priusquam humiliarer ego deliqui : propterea eloquium tuum custodivi.

  68. LXVIII

    Bonus es tu, et in bonitate tua doce me justificationes tuas.

  69. LXIX

    Multiplicata est super me iniquitas superborum ; ego autem in toto corde meo scrutabor mandata tua.

  70. LXX

    Coagulatum est sicut lac cor eorum ; ego vero legem tuam meditatus sum.

  71. LXXI

    Bonum mihi quia humiliasti me, ut discam justificationes tuas.

  72. LXXII

    Bonum mihi lex oris tui, super millia auri et argenti.

  73. LXXIII

    Manus tuæ fecerunt me, et plasmaverunt me : da mihi intellectum, et discam mandata tua.

  74. LXXIV

    Qui timent te videbunt me et lætabuntur, quia in verba tua supersperavi.

  75. LXXV

    Cognovi, Domine, quia æquitas judicia tua, et in veritate tua humiliasti me.

  76. LXXVI

    Fiat misericordia tua ut consoletur me, secundum eloquium tuum servo tuo.

  77. LXXVII

    Veniant mihi miserationes tuæ, et vivam, quia lex tua meditatio mea est.

  78. LXXVIII

    Confundantur superbi, quia injuste iniquitatem fecerunt in me ; ego autem exercebor in mandatis tuis.

  79. LXXIX

    Convertantur mihi timentes te, et qui noverunt testimonia tua.

  80. LXXX

    Fiat cor meum immaculatum in justificationibus tuis, ut non confundar.

  81. LXXXI

    Defecit in salutare tuum anima mea, et in verbum tuum supersperavi.

  82. LXXXII

    Defecerunt oculi mei in eloquium tuum, dicentes : Quando consolaberis me ?

  83. LXXXIII

    Quia factus sum sicut uter in pruina ; justificationes tuas non sum oblitus.

  84. LXXXIV

    Quot sunt dies servi tui ? quando facies de persequentibus me judicium ?

  85. LXXXV

    Narraverunt mihi iniqui fabulationes, sed non ut lex tua.

  86. LXXXVI

    Omnia mandata tua veritas : inique persecuti sunt me, adjuva me.

  87. LXXXVII

    Paulominus consummaverunt me in terra ; ego autem non dereliqui mandata tua.

  88. LXXXVIII

    Secundum misericordiam tuam vivifica me, et custodiam testimonia oris tui.

  89. LXXXIX

    In æternum, Domine, verbum tuum permanet in cælo.

  90. XC

    In generationem et generationem veritas tua ; fundasti terram, et permanet.

  91. XCI

    Ordinatione tua perseverat dies, quoniam omnia serviunt tibi.

  92. XCII

    Nisi quod lex tua meditatio mea est, tunc forte periissem in humilitate mea.

  93. XCIII

    In æternum non obliviscar justificationes tuas, quia in ipsis vivificasti me.

  94. XCIV

    Tuus sum ego ; salvum me fac : quoniam justificationes tuas exquisivi.

  95. XCV

    Me exspectaverunt peccatores ut perderent me ; testimonia tua intellexi.

  96. XCVI

    Omnis consummationis vidi finem, latum mandatum tuum nimis.

  97. XCVII

    Quomodo dilexi legem tuam, Domine ! tota die meditatio mea est.

  98. XCVIII

    Super inimicos meos prudentem me fecisti mandato tuo, quia in æternum mihi est.

  99. XCIX

    Super omnes docentes me intellexi, quia testimonia tua meditatio mea est.

  100. C

    Super senes intellexi, quia mandata tua quæsivi.

  101. CI

    Ab omni via mala prohibui pedes meos, ut custodiam verba tua.

  102. CII

    A judiciis tuis non declinavi, quia tu legem posuisti mihi.

  103. CIII

    Quam dulcia faucibus meis eloquia tua ! super mel ori meo.

  104. CIV

    A mandatis tuis intellexi ; propterea odivi omnem viam iniquitatis.

  105. CV

    Lucerna pedibus meis verbum tuum, et lumen semitis meis.

  106. CVI

    Juravi et statui custodire judicia justitiæ tuæ.

  107. CVII

    Humiliatus sum usquequaque, Domine ; vivifica me secundum verbum tuum.

  108. CVIII

    Voluntaria oris mei beneplacita fac, Domine, et judicia tua doce me.

  109. CIX

    Anima mea in manibus meis semper, et legem tuam non sum oblitus.

  110. CX

    Posuerunt peccatores laqueum mihi, et de mandatis tuis non erravi.

  111. CXI

    Hæreditate acquisivi testimonia tua in æternum, quia exsultatio cordis mei sunt.

  112. CXII

    Inclinavi cor meum ad faciendas justificationes tuas in æternum, propter retributionem.

  113. CXIII

    Iniquos odio habui, et legem tuam dilexi.

  114. CXIV

    Adjutor et susceptor meus es tu, et in verbum tuum supersperavi.

  115. CXV

    Declinate a me, maligni, et scrutabor mandata Dei mei.

  116. CXVI

    Suscipe me secundum eloquium tuum, et vivam, et non confundas me ab exspectatione mea.

  117. CXVII

    Adjuva me, et salvus ero, et meditabor in justificationibus tuis semper.

  118. CXVIII

    Sprevisti omnes discedentes a judiciis tuis, quia injusta cogitatio eorum.

  119. CXIX

    Prævaricantes reputavi omnes peccatores terræ ; ideo dilexi testimonia tua.

  120. CXX

    Confige timore tuo carnes meas ; a judiciis enim tuis timui.

  121. CXXI

    Feci judicium et justitiam : non tradas me calumniantibus me.

  122. CXXII

    Suscipe servum tuum in bonum : non calumnientur me superbi.

  123. CXXIII

    Oculi mei defecerunt in salutare tuum, et in eloquium justitiæ tuæ.

  124. CXXIV

    Fac cum servo tuo secundum misericordiam tuam, et justificationes tuas doce me.

  125. CXXV

    Servus tuus sum ego : da mihi intellectum, ut sciam testimonia tua.

  126. CXXVI

    Tempus faciendi, Domine : dissipaverunt legem tuam.

  127. CXXVII

    Ideo dilexi mandata tua super aurum et topazion.

  128. CXXVIII

    Propterea ad omnia mandata tua dirigebar ; omnem viam iniquam odio habui.

  129. CXXIX

    Mirabilia testimonia tua : ideo scrutata est ea anima mea.

  130. CXXX

    Declaratio sermonum tuorum illuminat, et intellectum dat parvulis.

  131. CXXXI

    Os meum aperui, et attraxi spiritum : quia mandata tua desiderabam.

  132. CXXXII

    Aspice in me, et miserere mei, secundum judicium diligentium nomen tuum.

  133. CXXXIII

    Gressus meos dirige secundum eloquium tuum, et non dominetur mei omnis injustitia.

  134. CXXXIV

    Redime me a calumniis hominum ut custodiam mandata tua.

  135. CXXXV

    Faciem tuam illumina super servum tuum, et doce me justificationes tuas.

  136. CXXXVI

    Exitus aquarum deduxerunt oculi mei, quia non custodierunt legem tuam.

  137. CXXXVII

    Justus es, Domine, et rectum judicium tuum.

  138. CXXXVIII

    Mandasti justitiam testimonia tua, et veritatem tuam nimis.

  139. CXXXIX

    Tabescere me fecit zelus meus, quia obliti sunt verba tua inimici mei.

  140. CXL

    Ignitum eloquium tuum vehementer, et servus tuus dilexit illud.

  141. CXLI

    Adolescentulus sum ego et contemptus ; justificationes tuas non sum oblitus.

  142. CXLII

    Justitia tua, justitia in æternum, et lex tua veritas.

  143. CXLIII

    Tribulatio et angustia invenerunt me ; mandata tua meditatio mea est.

  144. CXLIV

    Æquitas testimonia tua in æternum : intellectum da mihi, et vivam.

  145. CXLV

    Clamavi in toto corde meo : exaudi me, Domine ; justificationes tuas requiram.

  146. CXLVI

    Clamavi ad te ; salvum me fac : ut custodiam mandata tua.

  147. CXLVII

    Præveni in maturitate, et clamavi : quia in verba tua supersperavi.

  148. CXLVIII

    Prævenerunt oculi mei ad te diluculo, ut meditarer eloquia tua.

  149. CXLIX

    Vocem meam audi secundum misericordiam tuam, Domine, et secundum judicium tuum vivifica me.

  150. CL

    Appropinquaverunt persequentes me iniquitati : a lege autem tua longe facti sunt.

  151. CLI

    Prope es tu, Domine, et omnes viæ tuæ veritas.

  152. CLII

    Initio cognovi de testimoniis tuis, quia in æternum fundasti ea.

  153. CLIII

    Vide humilitatem meam, et eripe me, quia legem tuam non sum oblitus.

  154. CLIV

    Judica judicium meum, et redime me : propter eloquium tuum vivifica me.

  155. CLV

    Longe a peccatoribus salus, quia justificationes tuas non exquisierunt.

  156. CLVI

    Misericordiæ tuæ multæ, Domine ; secundum judicium tuum vivifica me.

  157. CLVII

    Multi qui persequuntur me, et tribulant me ; a testimoniis tuis non declinavi.

  158. CLVIII

    Vidi prævaricantes et tabescebam, quia eloquia tua non custodierunt.

  159. CLIX

    Vide quoniam mandata tua dilexi, Domine : in misericordia tua vivifica me.

  160. CLX

    Principium verborum tuorum veritas ; in æternum omnia judicia justitiæ tuæ.

  161. CLXI

    Principes persecuti sunt me gratis, et a verbis tuis formidavit cor meum.

  162. CLXII

    Lætabor ego super eloquia tua, sicut qui invenit spolia multa.

  163. CLXIII

    Iniquitatem odio habui, et abominatus sum, legem autem tuam dilexi.

  164. CLXIV

    Septies in die laudem dixi tibi, super judicia justitiæ tuæ.

  165. CLXV

    Pax multa diligentibus legem tuam, et non est illis scandalum.

  166. CLXVI

    Exspectabam salutare tuum, Domine, et mandata tua dilexi.

  167. CLXVII

    Custodivit anima mea testimonia tua, et dilexit ea vehementer.

  168. CLXVIII

    Servavi mandata tua et testimonia tua, quia omnes viæ meæ in conspectu tuo.

  169. CLXIX

    Appropinquet deprecatio mea in conspectu tuo, Domine ; juxta eloquium tuum da mihi intellectum.

  170. CLXX

    Intret postulatio mea in conspectu tuo ; secundum eloquium tuum eripe me.

  171. CLXXI

    Eructabunt labia mea hymnum, cum docueris me justificationes tuas.

  172. CLXXII

    Pronuntiabit lingua mea eloquium tuum, quia omnia mandata tua æquitas.

  173. CLXXIII

    Fiat manus tua ut salvet me, quoniam mandata tua elegi.

  174. CLXXIV

    Concupivi salutare tuum, Domine, et lex tua meditatio mea est.

  175. CLXXV

    Vivet anima mea, et laudabit te, et judicia tua adjuvabunt me.

  176. CLXXVI

    Erravi sicut ovis quæ periit : quære servum tuum, quia mandata tua non sum oblitus.