Proverbiorum

Caput XV

  1. I

    Responsio mollis frangit iram ; sermo durus suscitat furorem.

  2. II

    Lingua sapientium ornat scientiam ; os fatuorum ebullit stultitiam.

  3. III

    In omni loco, oculi Domini contemplantur bonos et malos.

  4. IV

    Lingua placabilis lignum vitæ ; quæ autem immoderata est conteret spiritum.

  5. V

    Stultus irridet disciplinam patris sui ; qui autem custodit increpationes astutior fiet. In abundanti justitia virtus maxima est : cogitationes autem impiorum eradicabuntur.

  6. VI

    Domus justi plurima fortitudo, et in fructibus impii conturbatio.

  7. VII

    Labia sapientium disseminabunt scientiam ; cor stultorum dissimile erit.

  8. VIII

    Victimæ impiorum abominabiles Domino ; vota justorum placabilia.

  9. IX

    Abominatio est Domino via impii ; qui sequitur justitiam diligitur ab eo.

  10. X

    Doctrina mala deserenti viam vitæ ; qui increpationes odit, morietur.

  11. XI

    Infernus et perditio coram Domino ; quanto magis corda filiorum hominum !

  12. XII

    Non amat pestilens eum qui se corripit, nec ad sapientes graditur.

  13. XIII

    Cor gaudens exhilarat faciem ; in mœrore animi dejicitur spiritus.

  14. XIV

    Cor sapientis quærit doctrinam, et os stultorum pascitur imperitia.

  15. XV

    Omnes dies pauperis, mali ; secura mens quasi juge convivium.

  16. XVI

    Melius est parum cum timore Domini, quam thesauri magni et insatiabiles.

  17. XVII

    Melius est vocari ad olera cum caritate, quam ad vitulum saginatum cum odio.

  18. XVIII

    Vir iracundus provocat rixas ; qui patiens est mitigat suscitatas.

  19. XIX

    Iter pigrorum quasi sepes spinarum ; via justorum absque offendiculo.

  20. XX

    Filius sapiens lætificat patrem, et stultus homo despicit matrem suam.

  21. XXI

    Stultitia gaudium stulto, et vir prudens dirigit gressus suos.

  22. XXII

    Dissipantur cogitationes ubi non est consilium ; ubi vero sunt plures consiliarii, confirmantur.

  23. XXIII

    Lætatur homo in sententia oris sui, et sermo opportunus est optimus.

  24. XXIV

    Semita vitæ super eruditum, ut declinet de inferno novissimo.

  25. XXV

    Domum superborum demolietur Dominus, et firmos faciet terminos viduæ.

  26. XXVI

    Abominatio Domini cogitationes malæ, et purus sermo pulcherrimus firmabitur ab eo.

  27. XXVII

    Conturbat domum suam qui sectatur avaritiam ; qui autem odit munera, vivet. Per misericordiam et fidem purgantur peccata : per timorem autem Domini declinat omnis a malo.

  28. XXVIII

    Mens justi meditatur obedientiam ; os impiorum redundat malis.

  29. XXIX

    Longe est Dominus ab impiis, et orationes justorum exaudiet.

  30. XXX

    Lux oculorum lætificat animam ; fama bona impinguat ossa.

  31. XXXI

    Auris quæ audit increpationes vitæ in medio sapientium commorabitur.

  32. XXXII

    Qui abjicit disciplinam despicit animam suam ; qui autem acquiescit increpationibus possessor est cordis.

  33. XXXIII

    Timor Domini disciplina sapientiæ, et gloriam præcedit humilitas.