Matthæum

Caput VI

  1. I

    Attendite ne justitiam vestram faciatis coram hominibus, ut videamini ab eis : alioquin mercedem non habebitis apud Patrem vestrum qui in cælis est.

  2. II

    Cum ergo facis eleemosynam, noli tuba canere ante te, sicut hypocritæ faciunt in synagogis, et in vicis, ut honorificentur ab hominibus. Amen dico vobis, receperunt mercedem suam.

  3. III

    Te autem faciente eleemosynam, nesciat sinistra tua quid faciat dextera tua :

  4. IV

    ut sit eleemosyna tua in abscondito, et Pater tuus, qui videt in abscondito, reddet tibi.

  5. V

    Et cum oratis, non eritis sicut hypocritæ qui amant in synagogis et in angulis platearum stantes orare, ut videantur ab hominibus : amen dico vobis, receperunt mercedem suam.

  6. VI

    Tu autem cum oraveris, intra in cubiculum tuum, et clauso ostio, ora Patrem tuum in abscondito : et Pater tuus, qui videt in abscondito, reddet tibi.

  7. VII

    Orantes autem, nolite multum loqui, sicut ethnici, putant enim quod in multiloquio suo exaudiantur.

  8. VIII

    Nolite ergo assimilari eis : scit enim Pater vester, quid opus sit vobis, antequam petatis eum.

  9. IX

    Sic ergo vos orabitis : Pater noster, qui es in cælis, sanctificetur nomen tuum.

  10. X

    Adveniat regnum tuum ; fiat voluntas tua, sicut in cælo et in terra.

  11. XI

    Panem nostrum supersubstantialem da nobis hodie,

  12. XII

    et dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris.

  13. XIII

    Et ne nos inducas in tentationem, sed libera nos a malo. Amen.

  14. XIV

    Si enim dimiseritis hominibus peccata eorum : dimittet et vobis Pater vester cælestis delicta vestra.

  15. XV

    Si autem non dimiseritis hominibus : nec Pater vester dimittet vobis peccata vestra.

  16. XVI

    Cum autem jejunatis, nolite fieri sicut hypocritæ, tristes. Exterminant enim facies suas, ut appareant hominibus jejunantes. Amen dico vobis, quia receperunt mercedem suam.

  17. XVII

    Tu autem, cum jejunas, unge caput tuum, et faciem tuam lava,

  18. XVIII

    ne videaris hominibus jejunans, sed Patri tuo, qui est in abscondito : et Pater tuus, qui videt in abscondito, reddet tibi.

  19. XIX

    Nolite thesaurizare vobis thesauros in terra : ubi ærugo, et tinea demolitur : et ubi fures effodiunt, et furantur.

  20. XX

    Thesaurizate autem vobis thesauros in cælo, ubi neque ærugo, neque tinea demolitur, et ubi fures non effodiunt, nec furantur.

  21. XXI

    Ubi enim est thesaurus tuus, ibi est et cor tuum.

  22. XXII

    Lucerna corporis tui est oculus tuus. Si oculus tuus fuerit simplex, totum corpus tuum lucidum erit.

  23. XXIII

    Si autem oculus tuus fuerit nequam, totum corpus tuum tenebrosum erit. Si ergo lumen, quod in te est, tenebræ sunt : ipsæ tenebræ quantæ erunt ?

  24. XXIV

    Nemo potest duobus dominis servire : aut enim unum odio habebit, et alterum diliget : aut unum sustinebit, et alterum contemnet. Non potestis Deo servire et mammonæ.

  25. XXV

    Ideo dico vobis, ne solliciti sitis animæ vestræ quid manducetis, neque corpori vestro quid induamini. Nonne anima plus est quam esca, et corpus plus quam vestimentum ?

  26. XXVI

    Respicite volatilia cæli, quoniam non serunt, neque metunt, neque congregant in horrea : et Pater vester cælestis pascit illa. Nonne vos magis pluris estis illis ?

  27. XXVII

    Quis autem vestrum cogitans potest adjicere ad staturam suam cubitum unum ?

  28. XXVIII

    Et de vestimento quid solliciti estis ? Considerate lilia agri quomodo crescunt : non laborant, neque nent.

  29. XXIX

    Dico autem vobis, quoniam nec Salomon in omni gloria sua coopertus est sicut unum ex istis.

  30. XXX

    Si autem fœnum agri, quod hodie est, et cras in clibanum mittitur, Deus sic vestit, quanto magis vos modicæ fidei ?

  31. XXXI

    Nolite ergo solliciti esse, dicentes : Quid manducabimus, aut quid bibemus, aut quo operiemur ?

  32. XXXII

    hæc enim omnia gentes inquirunt. Scit enim Pater vester, quia his omnibus indigetis.

  33. XXXIII

    Quærite ergo primum regnum Dei, et justitiam ejus : et hæc omnia adjicientur vobis.

  34. XXXIV

    Nolite ergo solliciti esse in crastinum. Crastinus enim dies sollicitus erit sibi ipsi : sufficit diei malitia sua.