Matthæum
Caput XXIV
- I
Et egressus Jesus de templo, ibat. Et accesserunt discipuli ejus, ut ostenderent ei ædificationes templi.
- II
Ipse autem respondens dixit illis : Videtis hæc omnia ? amen dico vobis, non relinquetur hic lapis super lapidem, qui non destruatur.
- III
Sedente autem eo super montem Oliveti, accesserunt ad eum discipuli secreto, dicentes : Dic nobis, quando hæc erunt ? et quod signum adventus tui, et consummationis sæculi ?
- IV
Et respondens Jesus, dixit eis : Videte ne quis vos seducat :
- V
multi enim venient in nomine meo, dicentes : Ego sum Christus : et multos seducent.
- VI
Audituri enim estis prælia, et opiniones præliorum. Videte ne turbemini : oportet enim hæc fieri, sed nondum est finis :
- VII
consurget enim gens in gentem, et regnum in regnum, et erunt pestilentiæ, et fames, et terræmotus per loca :
- VIII
hæc autem omnia initia sunt dolorum.
- IX
Tunc tradent vos in tribulationem, et occident vos : et eritis odio omnibus gentibus propter nomen meum.
- X
Et tunc scandalizabuntur multi, et invicem tradent, et odio habebunt invicem.
- XI
Et multi pseudoprophetæ surgent, et seducent multos.
- XII
Et quoniam abundavit iniquitas, refrigescet caritas multorum :
- XIII
qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit.
- XIV
Et prædicabitur hoc Evangelium regni in universo orbe, in testimonium omnibus gentibus : et tunc veniet consummatio.
- XV
Cum ergo videritis abominationem desolationis, quæ dicta est a Daniele propheta, stantem in loco sancto, qui legit, intelligat :
- XVI
tunc qui in Judæa sunt, fugiant ad montes :
- XVII
et qui in tecto, non descendat tollere aliquid de domo sua :
- XVIII
et qui in agro, non revertatur tollere tunicam suam.
- XIX
Væ autem prægnantibus et nutrientibus in illis diebus !
- XX
Orate autem ut non fiat fuga vestra in hieme, vel sabbato :
- XXI
erit enim tunc tribulatio magna, qualis non fuit ab initio mundi usque modo, neque fiet.
- XXII
Et nisi breviati fuissent dies illi, non fieret salva omnis caro : sed propter electos breviabuntur dies illi.
- XXIII
Tunc si quis vobis dixerit : Ecce hic est Christus, aut illic : nolite credere.
- XXIV
Surgent enim pseudochristi, et pseudoprophetæ : et dabunt signa magna, et prodigia, ita ut in errorem inducantur (si fieri potest) etiam electi.
- XXV
Ecce prædixi vobis.
- XXVI
Si ergo dixerint vobis : Ecce in deserto est, nolite exire ; Ecce in penetralibus, nolite credere.
- XXVII
Sicut enim fulgur exit ab oriente, et paret usque in occidentem : ita erit et adventus Filii hominis.
- XXVIII
Ubicumque fuerit corpus, illic congregabuntur et aquilæ.
- XXIX
Statim autem post tribulationem dierum illorum sol obscurabitur, et luna non dabit lumen suum, et stellæ cadent de cælo, et virtutes cælorum commovebuntur :
- XXX
et tunc parebit signum Filii hominis in cælo : et tunc plangent omnes tribus terræ : et videbunt Filium hominis venientem in nubibus cæli cum virtute multa et majestate.
- XXXI
Et mittet angelos suos cum tuba, et voce magna : et congregabunt electos ejus a quatuor ventis, a summis cælorum usque ad terminos eorum.
- XXXII
Ab arbore autem fici discite parabolam : cum jam ramus ejus tener fuerit, et folia nata, scitis quia prope est æstas :
- XXXIII
ita et vos cum videritis hæc omnia, scitote quia prope est, in januis.
- XXXIV
Amen dico vobis, quia non præteribit generatio hæc, donec omnia hæc fiant.
- XXXV
Cælum et terra transibunt, verba autem mea non præteribunt.
- XXXVI
De die autem illa et hora nemo scit, neque angeli cælorum, nisi solus Pater.
- XXXVII
Sicut autem in diebus Noë, ita erit et adventus Filii hominis :
- XXXVIII
sicut enim erant in diebus ante diluvium comedentes et bibentes, nubentes et nuptum tradentes, usque ad eum diem, quo intravit Noë in arcam,
- XXXIX
et non cognoverunt donec venit diluvium, et tulit omnes : ita erit et adventus Filii hominis.
- XL
Tunc duo erunt in agro : unus assumetur, et unus relinquetur.
- XLI
Duæ molentes in mola : una assumetur, et una relinquetur.
- XLII
Vigilate ergo, quia nescitis qua hora Dominus vester venturus sit.
- XLIII
Illud autem scitote, quoniam si sciret paterfamilias qua hora fur venturus esset, vigilaret utique, et non sineret perfodi domum suam.
- XLIV
Ideo et vos estote parati : quia qua nescitis hora Filius hominis venturus est.
- XLV
Quis, putas, est fidelis servus, et prudens, quem constituit dominus suus super familiam suam ut det illis cibum in tempore ?
- XLVI
Beatus ille servus, quem cum venerit dominus ejus, invenerit sic facientem.
- XLVII
Amen dico vobis, quoniam super omnia bona sua constituet eum.
- XLVIII
Si autem dixerit malus servus ille in corde suo : Moram fecit dominus meus venire :
- XLIX
et cœperit percutere conservos suos, manducet autem et bibat cum ebriosis :
- L
veniet dominus servi illius in die qua non sperat, et hora qua ignorat :
- LI
et dividet eum, partemque ejus ponet cum hypocritis : illic erit fletus et stridor dentium.