Matthæum

Caput XXIV

  1. I

    Et egressus Jesus de templo, ibat. Et accesserunt discipuli ejus, ut ostenderent ei ædificationes templi.

  2. II

    Ipse autem respondens dixit illis : Videtis hæc omnia ? amen dico vobis, non relinquetur hic lapis super lapidem, qui non destruatur.

  3. III

    Sedente autem eo super montem Oliveti, accesserunt ad eum discipuli secreto, dicentes : Dic nobis, quando hæc erunt ? et quod signum adventus tui, et consummationis sæculi ?

  4. IV

    Et respondens Jesus, dixit eis : Videte ne quis vos seducat :

  5. V

    multi enim venient in nomine meo, dicentes : Ego sum Christus : et multos seducent.

  6. VI

    Audituri enim estis prælia, et opiniones præliorum. Videte ne turbemini : oportet enim hæc fieri, sed nondum est finis :

  7. VII

    consurget enim gens in gentem, et regnum in regnum, et erunt pestilentiæ, et fames, et terræmotus per loca :

  8. VIII

    hæc autem omnia initia sunt dolorum.

  9. IX

    Tunc tradent vos in tribulationem, et occident vos : et eritis odio omnibus gentibus propter nomen meum.

  10. X

    Et tunc scandalizabuntur multi, et invicem tradent, et odio habebunt invicem.

  11. XI

    Et multi pseudoprophetæ surgent, et seducent multos.

  12. XII

    Et quoniam abundavit iniquitas, refrigescet caritas multorum :

  13. XIII

    qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit.

  14. XIV

    Et prædicabitur hoc Evangelium regni in universo orbe, in testimonium omnibus gentibus : et tunc veniet consummatio.

  15. XV

    Cum ergo videritis abominationem desolationis, quæ dicta est a Daniele propheta, stantem in loco sancto, qui legit, intelligat :

  16. XVI

    tunc qui in Judæa sunt, fugiant ad montes :

  17. XVII

    et qui in tecto, non descendat tollere aliquid de domo sua :

  18. XVIII

    et qui in agro, non revertatur tollere tunicam suam.

  19. XIX

    Væ autem prægnantibus et nutrientibus in illis diebus !

  20. XX

    Orate autem ut non fiat fuga vestra in hieme, vel sabbato :

  21. XXI

    erit enim tunc tribulatio magna, qualis non fuit ab initio mundi usque modo, neque fiet.

  22. XXII

    Et nisi breviati fuissent dies illi, non fieret salva omnis caro : sed propter electos breviabuntur dies illi.

  23. XXIII

    Tunc si quis vobis dixerit : Ecce hic est Christus, aut illic : nolite credere.

  24. XXIV

    Surgent enim pseudochristi, et pseudoprophetæ : et dabunt signa magna, et prodigia, ita ut in errorem inducantur (si fieri potest) etiam electi.

  25. XXV

    Ecce prædixi vobis.

  26. XXVI

    Si ergo dixerint vobis : Ecce in deserto est, nolite exire ; Ecce in penetralibus, nolite credere.

  27. XXVII

    Sicut enim fulgur exit ab oriente, et paret usque in occidentem : ita erit et adventus Filii hominis.

  28. XXVIII

    Ubicumque fuerit corpus, illic congregabuntur et aquilæ.

  29. XXIX

    Statim autem post tribulationem dierum illorum sol obscurabitur, et luna non dabit lumen suum, et stellæ cadent de cælo, et virtutes cælorum commovebuntur :

  30. XXX

    et tunc parebit signum Filii hominis in cælo : et tunc plangent omnes tribus terræ : et videbunt Filium hominis venientem in nubibus cæli cum virtute multa et majestate.

  31. XXXI

    Et mittet angelos suos cum tuba, et voce magna : et congregabunt electos ejus a quatuor ventis, a summis cælorum usque ad terminos eorum.

  32. XXXII

    Ab arbore autem fici discite parabolam : cum jam ramus ejus tener fuerit, et folia nata, scitis quia prope est æstas :

  33. XXXIII

    ita et vos cum videritis hæc omnia, scitote quia prope est, in januis.

  34. XXXIV

    Amen dico vobis, quia non præteribit generatio hæc, donec omnia hæc fiant.

  35. XXXV

    Cælum et terra transibunt, verba autem mea non præteribunt.

  36. XXXVI

    De die autem illa et hora nemo scit, neque angeli cælorum, nisi solus Pater.

  37. XXXVII

    Sicut autem in diebus Noë, ita erit et adventus Filii hominis :

  38. XXXVIII

    sicut enim erant in diebus ante diluvium comedentes et bibentes, nubentes et nuptum tradentes, usque ad eum diem, quo intravit Noë in arcam,

  39. XXXIX

    et non cognoverunt donec venit diluvium, et tulit omnes : ita erit et adventus Filii hominis.

  40. XL

    Tunc duo erunt in agro : unus assumetur, et unus relinquetur.

  41. XLI

    Duæ molentes in mola : una assumetur, et una relinquetur.

  42. XLII

    Vigilate ergo, quia nescitis qua hora Dominus vester venturus sit.

  43. XLIII

    Illud autem scitote, quoniam si sciret paterfamilias qua hora fur venturus esset, vigilaret utique, et non sineret perfodi domum suam.

  44. XLIV

    Ideo et vos estote parati : quia qua nescitis hora Filius hominis venturus est.

  45. XLV

    Quis, putas, est fidelis servus, et prudens, quem constituit dominus suus super familiam suam ut det illis cibum in tempore ?

  46. XLVI

    Beatus ille servus, quem cum venerit dominus ejus, invenerit sic facientem.

  47. XLVII

    Amen dico vobis, quoniam super omnia bona sua constituet eum.

  48. XLVIII

    Si autem dixerit malus servus ille in corde suo : Moram fecit dominus meus venire :

  49. XLIX

    et cœperit percutere conservos suos, manducet autem et bibat cum ebriosis :

  50. L

    veniet dominus servi illius in die qua non sperat, et hora qua ignorat :

  51. LI

    et dividet eum, partemque ejus ponet cum hypocritis : illic erit fletus et stridor dentium.