Marcum

Caput XII

  1. I

    Et cœpit illis in parabolis loqui : Vineam pastinavit homo, et circumdedit sepem, et fodit lacum, et ædificavit turrim, et locavit eam agricolis, et peregre profectus est.

  2. II

    Et misit ad agricolas in tempore servum ut ab agricolis acciperet de fructu vineæ.

  3. III

    Qui apprehensum eum ceciderunt, et dimiserunt vacuum.

  4. IV

    Et iterum misit ad illos alium servum : et illum in capite vulneraverunt, et contumeliis affecerunt.

  5. V

    Et rursum alium misit, et illum occiderunt : et plures alios : quosdam cædentes, alios vero occidentes.

  6. VI

    Adhuc ergo unum habens filium carissimum, et illum misit ad eos novissimum, dicens : Quia reverebuntur filium meum.

  7. VII

    Coloni autem dixerunt ad invicem : Hic est hæres : venite, occidamus eum : et nostra erit hæreditas.

  8. VIII

    Et apprehendentes eum, occiderunt : et ejecerunt extra vineam.

  9. IX

    Quid ergo faciet dominus vineæ ? Veniet, et perdet colonos, et dabit vineam aliis.

  10. X

    Nec scripturam hanc legistis : Lapidem quem reprobaverunt ædificantes, hic factus est in caput anguli :

  11. XI

    a Domino factum est istud, et est mirabile in oculis nostris ?

  12. XII

    Et quærebant eum tenere : et timuerunt turbam : cognoverunt enim quoniam ad eos parabolam hanc dixerit. Et relicto eo abierunt.

  13. XIII

    Et mittunt ad eum quosdam ex pharisæis, et herodianis, ut eum caperent in verbo.

  14. XIV

    Qui venientes dicunt ei : Magister, scimus quia verax es, et non curas quemquam : nec enim vides in faciem hominum, sed in veritate viam Dei doces. Licet dari tributum Cæsari, an non dabimus ?

  15. XV

    Qui sciens versutiam illorum, ait illis : Quid me tentatis ? afferte mihi denarium ut videam.

  16. XVI

    At illi attulerunt ei. Et ait illis : Cujus est imago hæc, et inscriptio ? Dicunt ei : Cæsaris.

  17. XVII

    Respondens autem Jesus dixit illis : Reddite igitur quæ sunt Cæsaris, Cæsari : et quæ sunt Dei, Deo. Et mirabantur super eo.

  18. XVIII

    Et venerunt ad eum sadducæi, qui dicunt resurrectionem non esse : et interrogabant eum, dicentes :

  19. XIX

    Magister, Moyses nobis scripsit, ut si cujus frater mortuus fuerit, et dimiserit uxorem, et filios non reliquerit, accipiat frater ejus uxorem ipsius, et resuscitet semen fratri suo.

  20. XX

    Septem ergo fratres erant : et primus accepit uxorem, et mortuus est non relicto semine.

  21. XXI

    Et secundus accepit eam, et mortuus est : et nec iste reliquit semen. Et tertius similiter.

  22. XXII

    Et acceperunt eam similiter septem : et non reliquerunt semen. Novissima omnium defuncta est et mulier.

  23. XXIII

    In resurrectione ergo cum resurrexerint, cujus de his erit uxor ? septem enim habuerunt eam uxorem.

  24. XXIV

    Et respondens Jesus, ait illis : Nonne ideo erratis, non scientes Scripturas, neque virtutem Dei ?

  25. XXV

    Cum enim a mortuis resurrexerint, neque nubent, neque nubentur, sed sunt sicut angeli in cælis.

  26. XXVI

    De mortuis autem quod resurgant, non legistis in libro Moysi, super rubum, quomodo dixerit illi Deus, inquiens : Ego sum Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob ?

  27. XXVII

    Non est Deus mortuorum, sed vivorum. Vos ergo multum erratis.

  28. XXVIII

    Et accessit unus de scribis, qui audierat illos conquirentes, et videns quoniam bene illis responderit, interrogavit eum quod esset primum omnium mandatum.

  29. XXIX

    Jesus autem respondit ei : Quia primum omnium mandatum est : Audi Israël, Dominus Deus tuus, Deus unus est :

  30. XXX

    et diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua, et ex tota virtute tua. Hoc est primum mandatum.

  31. XXXI

    Secundum autem simile est illi : Diliges proximum tuum tamquam teipsum. Majus horum aliud mandatum non est.

  32. XXXII

    Et ait illi scriba : Bene, Magister, in veritate dixisti, quia unus est Deus, et non est alius præter eum.

  33. XXXIII

    Et ut diligatur ex toto corde, et ex toto intellectu, et ex tota anima, et ex tota fortitudine, et diligere proximum tamquam seipsum, majus est omnibus holocautomatibus, et sacrificiis.

  34. XXXIV

    Jesus autem videns quod sapienter respondisset, dixit illi : Non es longe a regno Dei. Et nemo jam audebat eum interrogare.

  35. XXXV

    Et respondens Jesus dicebat, docens in templo : Quomodo dicunt scribæ Christum filium esse David ?

  36. XXXVI

    Ipse enim David dicit in Spiritu Sancto : Dixit Dominus Domino meo : Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum.

  37. XXXVII

    Ipse ergo David dicit eum Dominum, et unde est filius ejus ? Et multa turba eum libenter audivit.

  38. XXXVIII

    Et dicebat eis in doctrina sua : Cavete a scribis, qui volunt in stolis ambulare, et salutari in foro,

  39. XXXIX

    et in primis cathedris sedere in synagogis, et primos discubitus in cœnis :

  40. XL

    qui devorant domos viduarum sub obtentu prolixæ orationis : hi accipient prolixius judicium.

  41. XLI

    Et sedens Jesus contra gazophylacium, aspiciebat quomodo turba jactaret æs in gazophylacium, et multi divites jactabant multa.

  42. XLII

    Cum venisset autem vidua una pauper, misit duo minuta, quod est quadrans,

  43. XLIII

    et convocans discipulos suos, ait illis : Amen dico vobis, quoniam vidua hæc pauper plus omnibus misit, qui miserunt in gazophylacium.

  44. XLIV

    Omnes enim ex eo, quod abundabat illis, miserunt : hæc vero de penuria sua omnia quæ habuit misit totum victum suum.