Iob

Caput IX

  1. I

    Et respondens Job, ait :

  2. II

    Vere scio quod ita sit, et quod non justificetur homo compositus Deo.

  3. III

    Si voluerit contendere cum eo, non poterit ei respondere unum pro mille.

  4. IV

    Sapiens corde est, et fortis robore : quis restitit ei, et pacem habuit ?

  5. V

    Qui transtulit montes, et nescierunt hi quos subvertit in furore suo.

  6. VI

    Qui commovet terram de loco suo, et columnæ ejus concutiuntur.

  7. VII

    Qui præcipit soli, et non oritur, et stellas claudit quasi sub signaculo.

  8. VIII

    Qui extendit cælos solus, et graditur super fluctus maris.

  9. IX

    Qui facit Arcturum et Oriona, et Hyadas et interiora austri.

  10. X

    Qui facit magna, et incomprehensibilia, et mirabilia, quorum non est numerus.

  11. XI

    Si venerit ad me, non videbo eum ; si abierit, non intelligam.

  12. XII

    Si repente interroget, quis respondebit ei ? vel quis dicere potest : Cur ita facis ?

  13. XIII

    Deus, cujus iræ nemo resistere potest, et sub quo curvantur qui portant orbem.

  14. XIV

    Quantus ergo sum ego, ut respondeam ei, et loquar verbis meis cum eo ?

  15. XV

    qui etiam si habuero quippiam justum, non respondebo : sed meum judicem deprecabor.

  16. XVI

    Et cum invocantem exaudierit me, non credo quod audierit vocem meam.

  17. XVII

    In turbine enim conteret me, et multiplicabit vulnera mea, etiam sine causa.

  18. XVIII

    Non concedit requiescere spiritum meum, et implet me amaritudinibus.

  19. XIX

    Si fortitudo quæritur, robustissimus est ; si æquitas judicii, nemo audet pro me testimonium dicere.

  20. XX

    Si justificare me voluero, os meum condemnabit me ; si innocentem ostendero, pravum me comprobabit.

  21. XXI

    Etiam si simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea, et tædebit me vitæ meæ.

  22. XXII

    Unum est quod locutus sum : et innocentem et impium ipse consumit.

  23. XXIII

    Si flagellat, occidat semel, et non de pœnis innocentum rideat.

  24. XXIV

    Terra data est in manus impii ; vultum judicum ejus operit. Quod si non ille est, quis ergo est ?

  25. XXV

    Dies mei velociores fuerunt cursore ; fugerunt, et non viderunt bonum.

  26. XXVI

    Pertransierunt quasi naves poma portantes ; sicut aquila volans ad escam.

  27. XXVII

    Cum dixero : Nequaquam ita loquar : commuto faciem meam, et dolore torqueor.

  28. XXVIII

    Verebar omnia opera mea, sciens quod non parceres delinquenti.

  29. XXIX

    Si autem et sic impius sum, quare frustra laboravi ?

  30. XXX

    Si lotus fuero quasi aquis nivis, et fulserint velut mundissimæ manus meæ,

  31. XXXI

    tamen sordibus intinges me, et abominabuntur me vestimenta mea.

  32. XXXII

    Neque enim viro qui similis mei est, respondebo ; nec qui mecum in judicio ex æquo possit audiri.

  33. XXXIII

    Non est qui utrumque valeat arguere, et ponere manum suam in ambobus.

  34. XXXIV

    Auferat a me virgam suam, et pavor ejus non me terreat.

  35. XXXV

    Loquar, et non timebo eum ; neque enim possum metuens respondere.