Iob
Caput XVII
- I
Spiritus meus attenuabitur ; dies mei breviabuntur : et solum mihi superest sepulchrum.
- II
Non peccavi, et in amaritudinibus moratur oculus meus.
- III
Libera me, Domine, et pone me juxta te, et cujusvis manus pugnet contra me.
- IV
Cor eorum longe fecisti a disciplina : propterea non exaltabuntur.
- V
Prædam pollicetur sociis, et oculi filiorum ejus deficient.
- VI
Posuit me quasi in proverbium vulgi, et exemplum sum coram eis.
- VII
Caligavit ab indignatione oculus meus, et membra mea quasi in nihilum redacta sunt.
- VIII
Stupebunt justi super hoc, et innocens contra hypocritam suscitabitur.
- IX
Et tenebit justus viam suam, et mundis manibus addet fortitudinem.
- X
Igitur omnes vos convertimini, et venite, et non inveniam in vobis ullum sapientem.
- XI
Dies mei transierunt ; cogitationes meæ dissipatæ sunt, torquentes cor meum.
- XII
Noctem verterunt in diem, et rursum post tenebras spero lucem.
- XIII
Si sustinuero, infernus domus mea est, et in tenebris stravi lectulum meum.
- XIV
Putredini dixi : Pater meus es ; Mater mea, et soror mea, vermibus.
- XV
Ubi est ergo nunc præstolatio mea ? et patientiam meam quis considerat ?
- XVI
In profundissimum infernum descendent omnia mea : putasne saltem ibi erit requies mihi ?