Isaiæ

Caput VIII

  1. I

    Et dixit Dominus ad me : Sume tibi librum grandem, et scribe in eo stylo hominis : Velociter spolia detrahe, cito prædare.

  2. II

    Et adhibui mihi testes fideles, Uriam sacerdotem, et Zachariam, filium Barachiæ :

  3. III

    et accessi ad prophetissam, et concepit, et peperit filium. Et dixit Dominus ad me : Voca nomen ejus : Accelera spolia detrahere ; Festina prædari :

  4. IV

    quia antequam sciat puer vocare patrem suum et matrem suam, auferetur fortitudo Damasci, et spolia Samariæ, coram rege Assyriorum.

  5. V

    Et adjecit Dominus loqui ad me adhuc, dicens :

  6. VI

    Pro eo quod abjecit populus iste aquas Siloë, quæ vadunt cum silentio, et assumpsit magis Rasin, et filium Romeliæ :

  7. VII

    propter hoc ecce Dominus adducet super eos aquas fluminis fortes et multas, regem Assyriorum, et omnem gloriam ejus, et ascendet super omnes rivos ejus, et fluet super universas ripas ejus ;

  8. VIII

    et ibit per Judam, inundans, et transiens : usque ad collum veniet. Et erit extensio alarum ejus implens latitudinem terræ tuæ, o Emmanuel !

  9. IX

    Congregamini, populi, et vincimini ; et audite, universæ procul terræ : confortamini, et vincimini ; accingite vos, et vincimini.

  10. X

    Inite consilium, et dissipabitur ; loquimini verbum, et non fiet : quia nobiscum Deus.

  11. XI

    Hæc enim ait Dominus ad me : Sicut in manu forti erudivit me, ne irem in via populi hujus, dicens :

  12. XII

    Non dicatis : Conjuratio ; omnia enim quæ loquitur populus iste, conjuratio est : et timorem ejus ne timeatis, neque paveatis.

  13. XIII

    Dominum exercituum ipsum sanctificate ; ipse pavor vester, et ipse terror vester :

  14. XIV

    et erit vobis in sanctificationem ; in lapidem autem offensionis, et in petram scandali, duabus domibus Israël ; in laqueum et in ruinam habitantibus Jerusalem.

  15. XV

    Et offendent ex eis plurimi, et cadent, et conterentur, et irretientur, et capientur.

  16. XVI

    Liga testimonium, signa legem in discipulis meis.

  17. XVII

    Et exspectabo Dominum qui abscondit faciem suam a domo Jacob, et præstolabor eum.

  18. XVIII

    Ecce ego et pueri mei quos dedit mihi Dominus in signum, et in portentum Israël a Domino exercituum, qui habitat in monte Sion :

  19. XIX

    et cum dixerint ad vos : Quærite a pythonibus et a divinis qui strident in incantationibus suis : numquid non populus a Deo suo requiret, pro vivis a mortuis ?

  20. XX

    ad legem magis et ad testimonium. Quod si non dixerint juxta verbum hoc, non erit eis matutina lux.

  21. XXI

    Et transibit per eam, corruet, et esuriet ; et cum esurierit, irascetur. Et maledicet regi suo, et Deo suo, et suspiciet sursum,

  22. XXII

    et ad terram intuebitur ; et ecce tribulatio et tenebræ, dissolutio et angustia, et caligo persequens, et non poterit avolare de angustia sua.