Genesis
Caput XXX
- I
Cernens autem Rachel quod infecunda esset, invidit sorori suæ, et ait marito suo : Da mihi liberos, alioquin moriar.
- II
Cui iratus respondit Jacob : Num pro Deo ego sum, qui privavit te fructu ventris tui ?
- III
At illa : Habeo, inquit, famulam Balam : ingredere ad illam, ut pariat super genua mea, et habeam ex illa filios.
- IV
Deditque illi Balam in conjugium : quæ,
- V
ingresso ad se viro, concepit, et peperit filium.
- VI
Dixitque Rachel : Judicavit mihi Dominus, et exaudivit vocem meam, dans mihi filium, et idcirco appellavit nomen ejus Dan.
- VII
Rursumque Bala concipiens, peperit alterum,
- VIII
pro quo ait Rachel : Comparavit me Deus cum sorore mea, et invalui : vocavitque eum Nephthali.
- IX
Sentiens Lia quod parere desiisset, Zelpham ancillam suam marito tradidit.
- X
Qua post conceptum edente filium,
- XI
dixit : Feliciter, et idcirco vocavit nomen ejus Gad.
- XII
Peperit quoque Zelpha alterum.
- XIII
Dixitque Lia : Hoc pro beatitudine mea : beatam quippe me dicent mulieres : propterea appellavit eum Aser.
- XIV
Egressus autem Ruben tempore messis triticeæ in agrum, reperit mandragoras, quas matri Liæ detulit. Dixitque Rachel : Da mihi partem de mandragoris filii tui.
- XV
Illa respondit : Parumne tibi videtur quod præripueris maritum mihi, nisi etiam mandragoras filii mei tuleris ? Ait Rachel : Dormiat tecum hac nocte pro mandragoris filii tui.
- XVI
Redeuntique ad vesperam Jacob de agro, egressa est in occursum ejus Lia, et Ad me, inquit, intrabis : quia mercede conduxi te pro mandragoris filii mei. Dormivitque cum ea nocte illa.
- XVII
Et exaudivit Deus preces ejus, concepitque et peperit filium quintum,
- XVIII
et ait : Dedit Deus mercedem mihi, quia dedi ancillam meam viro meo : appellavitque nomen ejus Issachar.
- XIX
Rursum Lia concipiens, peperit sextum filium,
- XX
et ait : Dotavit me Deus dote bona : etiam hac vice mecum erit maritus meus, eo quod genuerim ei sex filios : et idcirco appellavit nomen ejus Zabulon.
- XXI
Post quem peperit filiam, nomine Dinam.
- XXII
Recordatus quoque Dominus Rachelis, exaudivit eam, et aperuit vulvam ejus.
- XXIII
Quæ concepit, et peperit filium, dicens : Abstulit Deus opprobrium meum.
- XXIV
Et vocavit nomen ejus Joseph, dicens : Addat mihi Dominus filium alterum.
- XXV
Nato autem Joseph, dixit Jacob socero suo : Dimitte me ut revertar in patriam, et ad terram meam.
- XXVI
Da mihi uxores, et liberos meos, pro quibus servivi tibi, ut abeam : tu nosti servitutem qua servivi tibi.
- XXVII
Ait illi Laban : Inveniam gratiam in conspectu tuo, experimento didici, quia benedixerit mihi Deus propter te :
- XXVIII
constitue mercedem tuam quam dem tibi.
- XXIX
At ille respondit : Tu nosti quomodo servierim tibi, et quanta in manibus meis fuerit possessio tua.
- XXX
Modicum habuisti antequam venirem ad te, et nunc dives effectus es : benedixitque tibi Dominus ad introitum meum. Justum est igitur ut aliquando provideam etiam domui meæ.
- XXXI
Dixitque Laban : Quid tibi dabo ? At ille ait : Nihil volo : sed si feceris quod postulo, iterum pascam, et custodiam pecora tua.
- XXXII
Gyra omnes greges tuos, et separa cunctas oves varias, et sparso vellere ; quodcumque furvum, et maculosum, variumque fuerit, tam in ovibus quam in capris, erit merces mea.
- XXXIII
Respondebitque mihi cras justitia mea, quando placiti tempus advenerit coram te : et omnia quæ non fuerint varia, et maculosa, et furva, tam in ovibus quam in capris, furti me arguent.
- XXXIV
Dixitque Laban : Gratum habeo quod petis.
- XXXV
Et separavit in die illa capras, et oves, et hircos, et arietes varios, atque maculosos : cunctum autem gregem unicolorem, id est albi et nigri velleris, tradidit in manu filiorum suorum.
- XXXVI
Et posuit spatium itineris trium dierum inter se et generum, qui pascebat reliquos greges ejus.
- XXXVII
Tollens ergo Jacob virgas populeas virides, et amygdalinas, et ex platanis, ex parte decorticavit eas : detractisque corticibus, in his, quæ spoliata fuerant, candor apparuit : illa vero quæ integra fuerant, viridia permanserunt : atque in hunc modum color effectus est varius.
- XXXVIII
Posuitque eas in canalibus, ubi effundebatur aqua : ut cum venissent greges ad bibendum, ante oculos haberent virgas, et in aspectu earum conciperent.
- XXXIX
Factumque est ut in ipso calore coitus, oves intuerentur virgas, et parerent maculosa, et varia, et diverso colore respersa.
- XL
Divisitque gregem Jacob, et posuit virgas in canalibus ante oculos arietum : erant autem alba et nigra quæque, Laban ; cetera vero, Jacob, separatis inter se gregibus.
- XLI
Igitur quando primo tempore ascendebantur oves, ponebat Jacob virgas in canalibus aquarum ante oculos arietum et ovium, ut in earum contemplatione conciperent :
- XLII
quando vero serotina admissura erat, et conceptus extremus, non ponebat eas. Factaque sunt ea quæ erant serotina, Laban : et quæ primi temporis, Jacob.
- XLIII
Ditatusque est homo ultra modum, et habuit greges multos, ancillas et servos, camelos et asinos.