Genesis

Caput XI

  1. I

    Erat autem terra labii unius, et sermonum eorumdem.

  2. II

    Cumque proficiscerentur de oriente, invenerunt campum in terra Sennaar, et habitaverunt in eo.

  3. III

    Dixitque alter ad proximum suum : Venite, faciamus lateres, et coquamus eos igni. Habueruntque lateres pro saxis, et bitumen pro cæmento :

  4. IV

    et dixerunt : Venite, faciamus nobis civitatem et turrim, cujus culmen pertingat ad cælum : et celebremus nomen nostrum antequam dividamur in universas terras.

  5. V

    Descendit autem Dominus ut videret civitatem et turrim, quam ædificabant filii Adam,

  6. VI

    et dixit : Ecce, unus est populus, et unum labium omnibus : cœperuntque hoc facere, nec desistent a cogitationibus suis, donec eas opere compleant.

  7. VII

    Venite igitur, descendamus, et confundamus ibi linguam eorum, ut non audiat unusquisque vocem proximi sui.

  8. VIII

    Atque ita divisit eos Dominus ex illo loco in universas terras, et cessaverunt ædificare civitatem.

  9. IX

    Et idcirco vocatum est nomen ejus Babel, quia ibi confusum est labium universæ terræ : et inde dispersit eos Dominus super faciem cunctarum regionum.

  10. X

    Hæ sunt generationes Sem : Sem erat centum annorum quando genuit Arphaxad, biennio post diluvium.

  11. XI

    Vixitque Sem, postquam genuit Arphaxad, quingentis annis : et genuit filios et filias.

  12. XII

    Porro Arphaxad vixit triginta quinque annis, et genuit Sale.

  13. XIII

    Vixitque Arphaxad, postquam genuit Sale, trecentis tribus annis : et genuit filios et filias.

  14. XIV

    Sale quoque vixit triginta annis, et genuit Heber.

  15. XV

    Vixitque Sale, postquam genuit Heber, quadringentis tribus annis : et genuit filios et filias.

  16. XVI

    Vixit autem Heber triginta quatuor annis, et genuit Phaleg.

  17. XVII

    Et vixit Heber postquam genuit Phaleg, quadringentis triginta annis : et genuit filios et filias.

  18. XVIII

    Vixit quoque Phaleg triginta annis, et genuit Reu.

  19. XIX

    Vixitque Phaleg, postquam genuit Reu, ducentis novem annis : et genuit filios et filias.

  20. XX

    Vixit autem Reu triginta duobus annis, et genuit Sarug.

  21. XXI

    Vixit quoque Reu, postquam genuit Sarug, ducentis septem annis : et genuit filios et filias.

  22. XXII

    Vixit vero Sarug triginta annis, et genuit Nachor.

  23. XXIII

    Vixitque Sarug, postquam genuit Nachor, ducentis annis : et genuit filios et filias.

  24. XXIV

    Vixit autem Nachor viginti novem annis, et genuit Thare.

  25. XXV

    Vixitque Nachor, postquam genuit Thare, centum decem et novem annis : et genuit filios et filias.

  26. XXVI

    Vixitque Thare septuaginta annis, et genuit Abram, et Nachor, et Aran.

  27. XXVII

    Hæ sunt autem generationes Thare : Thare genuit Abram, Nachor et Aran. Porro Aran genuit Lot.

  28. XXVIII

    Mortuusque est Aran ante Thare patrem suum, in terra nativitatis suæ, in Ur Chaldæorum.

  29. XXIX

    Duxerunt autem Abram et Nachor uxores : nomen uxoris Abram, Sarai : et nomen uxoris Nachor, Melcha filia Aran, patris Melchæ, et patris Jeschæ.

  30. XXX

    Erat autem Sarai sterilis, nec habebat liberos.

  31. XXXI

    Tulit itaque Thare Abram filium suum, et Lot filium Aran, filium filii sui, et Sarai nurum suam, uxorem Abram filii sui, et eduxit eos de Ur Chaldæorum, ut irent in terram Chanaan : veneruntque usque Haran, et habitaverunt ibi.

  32. XXXII

    Et facti sunt dies Thare ducentorum quinque annorum, et mortuus est in Haran.