Ecclesiasticus

Caput VIII

  1. I

    Non litiges cum homine potente, ne forte incidas in manus illius.

  2. II

    Non contendas cum viro locuplete, ne forte contra te constituat litem tibi :

  3. III

    multos enim perdidit aurum et argentum, et usque ad cor regum extendit et convertit.

  4. IV

    Non litiges cum homine linguato, et non strues in ignem illius ligna.

  5. V

    Non communices homini indocto, ne male de progenie tua loquatur.

  6. VI

    Ne despicias hominem avertentem se a peccato, neque improperes ei : memento quoniam omnes in correptione sumus.

  7. VII

    Ne spernas hominem in sua senectute, etenim ex nobis senescunt.

  8. VIII

    Noli de mortuo inimico tuo gaudere : sciens quoniam omnes morimur, et in gaudium nolumus venire.

  9. IX

    Ne despicias narrationem presbyterorum sapientium, et in proverbiis eorum conversare :

  10. X

    ab ipsis enim disces sapientiam et doctrinam intellectus, et servire magnatis sine querela.

  11. XI

    Non te prætereat narratio seniorum, ipsi enim didicerunt a patribus suis :

  12. XII

    quoniam ab ipsis disces intellectum, et in tempore necessitatis dare responsum.

  13. XIII

    Non incendas carbones peccatorum arguens eos, et ne incendaris flamma ignis peccatorum illorum.

  14. XIV

    Ne contra faciem stes contumeliosi, ne sedeat quasi insidiator ori tuo.

  15. XV

    Noli fœnerari homini fortiori te : quod si fœneraveris, quasi perditum habe.

  16. XVI

    Non spondeas super virtutem tuam : quod si spoponderis, quasi restituens cogita.

  17. XVII

    Non judices contra judicem, quoniam secundum quod justum est judicat.

  18. XVIII

    Cum audace non eas in via, ne forte gravet mala sua in te : ipse enim secundum voluntatem suam vadit, et simul cum stultitia illius peries.

  19. XIX

    Cum iracundo non facias rixam, et cum audace non eas in desertum : quoniam quasi nihil est ante illum sanguis, et ubi non est adjutorium, elidet te.

  20. XX

    Cum fatuis consilium non habeas : non enim poterunt diligere nisi quæ eis placent.

  21. XXI

    Coram extraneo ne facias consilium : nescis enim quid pariet.

  22. XXII

    Non omni homini cor tuum manifestes, ne forte inferat tibi gratiam falsam, et convicietur tibi.