Ecclesiasticus
Caput VI
- I
Noli fieri pro amico inimicus proximo : improperium enim et contumeliam malus hæreditabit : et omnis peccator invidus et bilinguis.
- II
Non te extollas in cogitatione animæ tuæ velut taurus, ne forte elidatur virtus tua per stultitiam :
- III
et folia tua comedat, et fructus tuos perdat, et relinquaris velut lignum aridum in eremo.
- IV
Anima enim nequam disperdet qui se habet, et in gaudium inimicis dat illum, et deducet in sortem impiorum.
- V
Verbum dulce multiplicat amicos et mitigat inimicos, et lingua eucharis in bono homine abundat.
- VI
Multi pacifici sint tibi : et consiliarius sit tibi unus de mille.
- VII
Si possides amicum, in tentatione posside eum, et ne facile credas ei.
- VIII
Est enim amicus secundum tempus suum, et non permanebit in die tribulationis.
- IX
Et est amicus qui convertitur ad inimicitiam, et est amicus qui odium et rixam et convitia denudabit.
- X
Est autem amicus socius mensæ, et non permanebit in die necessitatis.
- XI
Amicus si permanserit fixus, erit tibi quasi coæqualis, et in domesticis tuis fiducialiter aget.
- XII
Si humiliaverit se contra te, et a facie tua absconderit se, unanimem habebis amicitiam bonam.
- XIII
Ab inimicis tuis separare, et ab amicis tuis attende.
- XIV
Amicus fidelis protectio fortis : qui autem invenit illum, invenit thesaurum.
- XV
Amico fideli nulla est comparatio, et non est digna ponderatio auri et argenti contra bonitatem fidei illius.
- XVI
Amicus fidelis medicamentum vitæ et immortalitatis : et qui metuunt Dominum, invenient illum.
- XVII
Qui timet Deum æque habebit amicitiam bonam, quoniam secundum illum erit amicus illius.
- XVIII
Fili, a juventute tua excipe doctrinam, et usque ad canos invenies sapientiam.
- XIX
Quasi is qui arat et seminat accede ad eam, et sustine bonos fructus illius.
- XX
In opere enim ipsius exiguum laborabis, et cito edes de generationibus illius.
- XXI
Quam aspera est nimium sapientia indoctis hominibus ! et non permanebit in illa excors.
- XXII
Quasi lapidis virtus probatio erit in illis : et non demorabuntur projicere illam.
- XXIII
Sapientia enim doctrinæ secundum nomen est ejus, et non est multis manifestata : quibus autem cognita est, permanet usque ad conspectum Dei.
- XXIV
Audi, fili, et accipe consilium intellectus, et ne abjicias consilium meum.
- XXV
Injice pedem tuum in compedes illius, et in torques illius collum tuum.
- XXVI
Subjice humerum tuum, et porta illam, et ne acedieris vinculis ejus.
- XXVII
In omni animo tuo accede ad illam, et in omni virtute tua conserva vias ejus.
- XXVIII
Investiga illam, et manifestabitur tibi : et continens factus, ne derelinquas eam :
- XXIX
in novissimis enim invenies requiem in ea, et convertetur tibi in oblectationem.
- XXX
Et erunt tibi compedes ejus in protectionem fortitudinis et bases virtutis, et torques illius in stolam gloriæ :
- XXXI
decor enim vitæ est in illa, et vincula illius alligatura salutaris.
- XXXII
Stolam gloriæ indues eam, et coronam gratulationis superpones tibi.
- XXXIII
Fili, si attenderis mihi, disces : et si accommodaveris animum tuum, sapiens eris.
- XXXIV
Si inclinaveris aurem tuam, excipies doctrinam : et si dilexeris audire, sapiens eris.
- XXXV
In multitudine presbyterorum prudentium sta, et sapientiæ illorum ex corde conjungere, ut omnem narrationem Dei possis audire, et proverbia laudis non effugiant a te.
- XXXVI
Et si videris sensatum, evigila ad eum, et gradus ostiorum illius exterat pes tuus.
- XXXVII
Cogitatum tuum habe in præceptis Dei, et in mandatis illius maxime assiduus esto : et ipse dabit tibi cor, et concupiscentia sapientiæ dabitur tibi.