Ecclesiasticus

Caput XXIX

  1. I

    Qui facit misericordiam fœneratur proximo suo : et qui prævalet manu mandata servat.

  2. II

    Fœnerare proximo tuo in tempore necessitatis illius : et iterum redde proximo in tempore suo.

  3. III

    Confirma verbum, et fideliter age cum illo : et in omni tempore invenies quod tibi necessarium est.

  4. IV

    Multi quasi inventionem æstimaverunt fœnus, et præstiterunt molestiam his qui se adjuverunt.

  5. V

    Donec accipiant, osculantur manus dantis, et in promissionibus humiliant vocem suam :

  6. VI

    et in tempore redditionis postulabit tempus, et loquetur verba tædii et murmurationum, et tempus causabitur.

  7. VII

    Si autem potuerit reddere, adversabitur : solidi vix reddet dimidium, et computabit illud quasi inventionem :

  8. VIII

    sin autem, fraudabit illum pecunia sua, et possidebit illum inimicum gratis :

  9. IX

    et convitia et maledicta reddet illi, et pro honore et beneficio reddet illi contumeliam.

  10. X

    Multi non causa nequitiæ non fœnerati sunt, sed fraudari gratis timuerunt.

  11. XI

    Verumtamen super humilem animo fortior esto, et pro eleemosyna non trahas illum.

  12. XII

    Propter mandatum assume pauperem, et propter inopiam ejus ne dimittas eum vacuum.

  13. XIII

    Perde pecuniam propter fratrem et amicum tuum, et non abscondas illam sub lapide in perditionem.

  14. XIV

    Pone thesaurum tuum in præceptis Altissimi, et proderit tibi magis quam aurum.

  15. XV

    Conclude eleemosynam in corde pauperis, et hæc pro te exorabit ab omni malo.

  16. XVI

    Super scutum potentis

  17. XVII

    et super lanceam

  18. XVIII

    adversus inimicum tuum pugnabit.

  19. XIX

    Vir bonus fidem facit pro proximo suo : et qui perdiderit confusionem derelinquet sibi.

  20. XX

    Gratiam fidejussoris ne obliviscaris : dedit enim pro te animam suam.

  21. XXI

    Repromissorem fugit peccator et immundus.

  22. XXII

    Bona repromissoris sibi ascribit peccator : et ingratus sensu derelinquet liberantem se.

  23. XXIII

    Vir repromittit de proximo suo : et cum perdiderit reverentiam, derelinquetur ab eo.

  24. XXIV

    Repromissio nequissima multos perdidit dirigentes, et commovit illos quasi fluctus maris.

  25. XXV

    Viros potentes gyrans migrare fecit, et vagati sunt in gentibus alienis.

  26. XXVI

    Peccator transgrediens mandatum Domini incidet in promissionem nequam : et qui conatur multa agere incidet in judicium.

  27. XXVII

    Recupera proximum secundum virtutem tuam, et attende tibi ne incidas.

  28. XXVIII

    Initium vitæ hominis, aqua et panis, et vestimentum, et domus protegens turpitudinem.

  29. XXIX

    Melior est victus pauperis sub tegmine asserum quam epulæ splendidæ in peregre sine domicilio.

  30. XXX

    Minimum pro magno placeat tibi, et improperium peregrinationis non audies.

  31. XXXI

    Vita nequam hospitandi de domo in domum : et ubi hospitabitur non fiducialiter aget, nec aperiet os.

  32. XXXII

    Hospitabitur, et pascet, et potabit ingratos, et ad hæc amara audiet :

  33. XXXIII

    transi, hospes, et orna mensam, et quæ in manu habes ciba ceteros.

  34. XXXIV

    Exi a facie honoris amicorum meorum : necessitudine domus meæ hospitio mihi factus est frater.

  35. XXXV

    Gravia hæc homini habenti sensum : correptio domus, et improperium fœneratoris.