Ecclesiasticus
Caput XIX
- I
Operarius ebriosus non locupletabitur : et qui spernit modica paulatim decidet.
- II
Vinum et mulieres apostatare faciunt sapientes, et arguent sensatos.
- III
Et qui se jungit fornicariis erit nequam : putredo et vermes hæreditabunt illum : et extolletur in exemplum majus, et tolletur de numero anima ejus.
- IV
Qui credit cito levis corde est, et minorabitur : et qui delinquit in animam suam, insuper habebitur.
- V
Qui gaudet iniquitate, denotabitur : et qui odit correptionem, minuetur vita : et qui odit loquacitatem, extinguit malitiam.
- VI
Qui peccat in animam suam, pœnitebit : et qui jucundatur in malitia, denotabitur.
- VII
Ne iteres verbum nequam et durum, et non minoraberis.
- VIII
Amico et inimico noli narrare sensum tuum : et si est tibi delictum, noli denudare :
- IX
audiet enim te, et custodiet te, et quasi defendens peccatum, odiet te, et sic aderit tibi semper.
- X
Audisti verbum adversus proximum tuum ? commoriatur in te, fidens quoniam non te dirumpet.
- XI
A facie verbi parturit fatuus, tamquam gemitus partus infantis.
- XII
Sagitta infixa femori carnis, sic verbum in corde stulti.
- XIII
Corripe amicum, ne forte non intellexerit, et dicat : Non feci : aut, si fecerit, ne iterum addat facere.
- XIV
Corripe proximum, ne forte non dixerit : et si dixerit, ne forte iteret.
- XV
Corripe amicum, sæpe enim fit commissio :
- XVI
et non omni verbo credas. Est qui labitur lingua, sed non ex animo :
- XVII
quis est enim qui non deliquerit in lingua sua ? Corripe proximum antequam commineris,
- XVIII
et da locum timori Altissimi : quia omnis sapientia timor Dei, et in illa timere Deum, et in omni sapientia dispositio legis.
- XIX
Et non est sapientia nequitiæ disciplina, et non est cogitatus peccatorum prudentia.
- XX
Est nequitia, et in ipsa execratio, et est insipiens qui minuitur sapientia.
- XXI
Melior est homo qui minuitur sapientia, et deficiens sensu, in timore, quam qui abundat sensu, et transgreditur legem Altissimi.
- XXII
Est solertia certa, et ipsa iniqua :
- XXIII
et est qui emittit verbum certum enarrans veritatem. Est qui nequiter humiliat se, et interiora ejus plena sunt dolo :
- XXIV
et est qui se nimium submittit a multa humilitate : et est qui inclinat faciem suam, et fingit se non videre quod ignoratum est :
- XXV
et si ab imbecillitate virium vetetur peccare, si invenerit tempus malefaciendi, malefaciet.
- XXVI
Ex visu cognoscitur vir, et ab occursu faciei cognoscitur sensatus.
- XXVII
Amictus corporis, et risus dentium, et ingressus hominis, enuntiant de illo.
- XXVIII
Est correptio mendax in ira contumeliosi, et est judicium quod non probatur esse bonum : et est tacens, et ipse est prudens.