Ecclesiasticus

Caput XIX

  1. I

    Operarius ebriosus non locupletabitur : et qui spernit modica paulatim decidet.

  2. II

    Vinum et mulieres apostatare faciunt sapientes, et arguent sensatos.

  3. III

    Et qui se jungit fornicariis erit nequam : putredo et vermes hæreditabunt illum : et extolletur in exemplum majus, et tolletur de numero anima ejus.

  4. IV

    Qui credit cito levis corde est, et minorabitur : et qui delinquit in animam suam, insuper habebitur.

  5. V

    Qui gaudet iniquitate, denotabitur : et qui odit correptionem, minuetur vita : et qui odit loquacitatem, extinguit malitiam.

  6. VI

    Qui peccat in animam suam, pœnitebit : et qui jucundatur in malitia, denotabitur.

  7. VII

    Ne iteres verbum nequam et durum, et non minoraberis.

  8. VIII

    Amico et inimico noli narrare sensum tuum : et si est tibi delictum, noli denudare :

  9. IX

    audiet enim te, et custodiet te, et quasi defendens peccatum, odiet te, et sic aderit tibi semper.

  10. X

    Audisti verbum adversus proximum tuum ? commoriatur in te, fidens quoniam non te dirumpet.

  11. XI

    A facie verbi parturit fatuus, tamquam gemitus partus infantis.

  12. XII

    Sagitta infixa femori carnis, sic verbum in corde stulti.

  13. XIII

    Corripe amicum, ne forte non intellexerit, et dicat : Non feci : aut, si fecerit, ne iterum addat facere.

  14. XIV

    Corripe proximum, ne forte non dixerit : et si dixerit, ne forte iteret.

  15. XV

    Corripe amicum, sæpe enim fit commissio :

  16. XVI

    et non omni verbo credas. Est qui labitur lingua, sed non ex animo :

  17. XVII

    quis est enim qui non deliquerit in lingua sua ? Corripe proximum antequam commineris,

  18. XVIII

    et da locum timori Altissimi : quia omnis sapientia timor Dei, et in illa timere Deum, et in omni sapientia dispositio legis.

  19. XIX

    Et non est sapientia nequitiæ disciplina, et non est cogitatus peccatorum prudentia.

  20. XX

    Est nequitia, et in ipsa execratio, et est insipiens qui minuitur sapientia.

  21. XXI

    Melior est homo qui minuitur sapientia, et deficiens sensu, in timore, quam qui abundat sensu, et transgreditur legem Altissimi.

  22. XXII

    Est solertia certa, et ipsa iniqua :

  23. XXIII

    et est qui emittit verbum certum enarrans veritatem. Est qui nequiter humiliat se, et interiora ejus plena sunt dolo :

  24. XXIV

    et est qui se nimium submittit a multa humilitate : et est qui inclinat faciem suam, et fingit se non videre quod ignoratum est :

  25. XXV

    et si ab imbecillitate virium vetetur peccare, si invenerit tempus malefaciendi, malefaciet.

  26. XXVI

    Ex visu cognoscitur vir, et ab occursu faciei cognoscitur sensatus.

  27. XXVII

    Amictus corporis, et risus dentium, et ingressus hominis, enuntiant de illo.

  28. XXVIII

    Est correptio mendax in ira contumeliosi, et est judicium quod non probatur esse bonum : et est tacens, et ipse est prudens.