Ecclesiastes

Caput III

  1. I

    Omnia tempus habent, et suis spatiis transeunt universa sub cælo.

  2. II

    Tempus nascendi, et tempus moriendi ; tempus plantandi, et tempus evellendi quod plantatum est.

  3. III

    Tempus occidendi, et tempus sanandi ; tempus destruendi, et tempus ædificandi.

  4. IV

    Tempus flendi, et tempus ridendi ; tempus plangendi, et tempus saltandi.

  5. V

    Tempus spargendi lapides, et tempus colligendi, tempus amplexandi, et tempus longe fieri ab amplexibus.

  6. VI

    Tempus acquirendi, et tempus perdendi ; tempus custodiendi, et tempus abjiciendi.

  7. VII

    Tempus scindendi, et tempus consuendi ; tempus tacendi, et tempus loquendi.

  8. VIII

    Tempus dilectionis, et tempus odii ; tempus belli, et tempus pacis.

  9. IX

    Quid habet amplius homo de labore suo ?

  10. X

    Vidi afflictionem quam dedit Deus filiis hominum, ut distendantur in ea.

  11. XI

    Cuncta fecit bona in tempore suo, et mundum tradidit disputationi eorum, ut non inveniat homo opus quod operatus est Deus ab initio usque ad finem.

  12. XII

    Et cognovi quod non esset melius nisi lætari, et facere bene in vita sua ;

  13. XIII

    omnis enim homo qui comedit et bibit, et videt bonum de labore suo, hoc donum Dei est.

  14. XIV

    Didici quod omnia opera quæ fecit Deus perseverent in perpetuum ; non possumus eis quidquam addere, nec auferre, quæ fecit Deus ut timeatur.

  15. XV

    Quod factum est, ipsum permanet ; quæ futura sunt jam fuerunt, et Deus instaurat quod abiit.

  16. XVI

    Vidi sub sole in loco judicii impietatem, et in loco justitiæ iniquitatem :

  17. XVII

    et dixi in corde meo : Justum et impium judicabit Deus, et tempus omnis rei tunc erit.

  18. XVIII

    Dixi in corde meo de filiis hominum, ut probaret eos Deus, et ostenderet similes esse bestiis.

  19. XIX

    Idcirco unus interitus est hominis et jumentorum, et æqua utriusque conditio. Sicut moritur homo, sic et illa moriuntur. Similiter spirant omnia, et nihil habet homo jumento amplius : cuncta subjacent vanitati,

  20. XX

    et omnia pergunt ad unum locum. De terra facta sunt, et in terram pariter revertuntur.

  21. XXI

    Quis novit si spiritus filiorum Adam ascendat sursum, et si spiritus jumentorum descendat deorsum ?

  22. XXII

    Et deprehendi nihil esse melius quam lætari hominem in opere suo, et hanc esse partem illius. Quis enim eum adducet ut post se futura cognoscat ?