Canticle of Canticles

Chapter 6

  1. 1

    Dilectus meus descendit in hortum suum ad areolam aromatum, ut pascatur in hortis, et lilia colligat.

  2. 2

    Ego dilecto meo, et dilectus meus mihi, qui pascitur inter lilia.

  3. 3

    Pulchra es, amica mea ; suavis, et decora sicut Jerusalem ; terribilis ut castrorum acies ordinata.

  4. 4

    Averte oculos tuos a me, quia ipsi me avolare fecerunt. Capilli tui sicut grex caprarum quæ apparuerunt de Galaad.

  5. 5

    Dentes tui sicut grex ovium quæ ascenderunt de lavacro : omnes gemellis fœtibus, et sterilis non est in eis.

  6. 6

    Sicut cortex mali punici, sic genæ tuæ, absque occultis tuis.

  7. 7

    Sexaginta sunt reginæ, et octoginta concubinæ, et adolescentularum non est numerus.

  8. 8

    Una est columba mea, perfecta mea, una est matris suæ, electa genetrici suæ. Viderunt eam filiæ, et beatissimam prædicaverunt ; reginæ et concubinæ, et laudaverunt eam.

  9. 9

    Quæ est ista quæ progreditur quasi aurora consurgens, pulchra ut luna, electa ut sol, terribilis ut castrorum acies ordinata ?

  10. 10

    Descendi in hortum nucum, ut viderem poma convallium, et inspicerem si floruisset vinea, et germinassent mala punica.

  11. 11

    Nescivi : anima mea conturbavit me, propter quadrigas Aminadab.

  12. 12

    Revertere, revertere, Sulamitis ! revertere, revertere ut intueamur te.