Actus Apostolorum

Caput III

  1. I

    Petrus autem et Joannes ascendebant in templum ad horam orationis nonam.

  2. II

    Et quidam vir, qui erat claudus ex utero matris suæ, bajulabatur : quem ponebant quotidie ad portam templi, quæ dicitur Speciosa, ut peteret eleemosynam ab introëuntibus in templum.

  3. III

    Is cum vidisset Petrum et Joannem incipientes introire in templum, rogabat ut eleemosynam acciperet.

  4. IV

    Intuens autem in eum Petrus cum Joanne, dixit : Respice in nos.

  5. V

    At ille intendebat in eos, sperans se aliquid accepturum ab eis.

  6. VI

    Petrus autem dixit : Argentum et aurum non est mihi : quod autem habeo, hoc tibi do : in nomine Jesu Christi Nazareni surge, et ambula.

  7. VII

    Et apprehensa manu ejus dextera, allevavit eum, et protinus consolidatæ sunt bases ejus et plantæ.

  8. VIII

    Et exiliens stetit, et ambulabat : et intravit cum illis in templum ambulans, et exiliens, et laudans Deum.

  9. IX

    Et vidit omnis populus eum ambulantem et laudantem Deum.

  10. X

    Cognoscebant autem illum, quod ipse erat qui ad eleemosynam sedebat ad Speciosam portam templi : et impleti sunt stupore et extasi in eo quod contigerat illi.

  11. XI

    Cum teneret autem Petrum et Joannem, cucurrit omnis populus ad eos ad porticum quæ appellatur Salomonis, stupentes.

  12. XII

    Videns autem Petrus, respondit ad populum : Viri Israëlitæ, quid miramini in hoc, aut nos quid intuemini, quasi nostra virtute aut potestate fecerimus hunc ambulare ?

  13. XIII

    Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob, Deus patrum nostrorum glorificavit filium suum Jesum, quem vos quidem tradidistis, et negastis ante faciem Pilati, judicante illo dimitti.

  14. XIV

    Vos autem sanctum et justum negastis, et petistis virum homicidam donari vobis :

  15. XV

    auctorem vero vitæ interfecistis, quem Deus suscitavit a mortuis, cujus nos testes sumus.

  16. XVI

    Et in fide nominis ejus, hunc quem vos vidistis et nostis, confirmavit nomen ejus : et fides, quæ per eum est, dedit integram sanitatem istam in conspectu omnium vestrum.

  17. XVII

    Et nunc, fratres, scio quia per ignorantiam fecistis, sicut et principes vestri.

  18. XVIII

    Deus autem, quæ prænuntiavit per os omnium prophetarum, pati Christum suum, sic implevit.

  19. XIX

    Pœnitemini igitur et convertimini, ut deleantur peccata vestra :

  20. XX

    ut cum venerint tempora refrigerii a conspectu Domini, et miserit eum qui prædicatus est vobis, Jesum Christum,

  21. XXI

    quem oportet quidem cælum suscipere usque in tempora restitutionis omnium quæ locutus est Deus per os sanctorum suorum a sæculo prophetarum.

  22. XXII

    Moyses quidem dixit : Quoniam prophetam suscitabit vobis Dominus Deus vester de fratribus vestris, tamquam me : ipsum audietis juxta omnia quæcumque locutus fuerit vobis.

  23. XXIII

    Erit autem : omnis anima quæ non audierit prophetam illum, exterminabitur de plebe.

  24. XXIV

    Et omnes prophetæ, a Samuel et deinceps, qui locuti sunt, annuntiaverunt dies istos.

  25. XXV

    Vos estis filii prophetarum, et testamenti quod disposuit Deus ad patres nostros, dicens ad Abraham : Et in semine tuo benedicentur omnes familiæ terræ.

  26. XXVI

    Vobis primum Deus suscitans filium suum, misit eum benedicentem vobis : ut convertat se unusquisque a nequitia sua.