Thobis

Caput VI

  1. I

    Profectus est autem Tobias, et canis secutus est eum, et mansit prima mansione juxta fluvium Tigris.

  2. II

    Et exivit ut lavaret pedes suos, et ecce piscis immanis exivit ad devorandum eum.

  3. III

    Quem expavescens Tobias clamavit voce magna, dicens : Domine, invadit me.

  4. IV

    Et dixit ei angelus : Apprehende branchiam ejus, et trahe eum ad te. Quod cum fecisset, attraxit eum in siccum, et palpitare cœpit ante pedes ejus.

  5. V

    Tunc dixit ei angelus : Exentera hunc piscem, et cor ejus, et fel, et jecur repone tibi : sunt enim hæc necessaria ad medicamenta utiliter.

  6. VI

    Quod cum fecisset, assavit carnes ejus, et secum tulerunt in via : cetera salierunt, quæ sufficerent eis, quousque pervenirent in Rages civitatem Medorum.

  7. VII

    Tunc interrogavit Tobias angelum, et dixit ei : Obsecro te, Azaria frater, ut dicas mihi quod remedium habebunt ista, quæ de pisce servare jussisti ?

  8. VIII

    Et respondens angelus, dixit ei : Cordis ejus particulam si super carbones ponas, fumus ejus extricat omne genus dæmoniorum sive a viro, sive a muliere, ita ut ultra non accedat ad eos.

  9. IX

    Et fel valet ad ungendos oculos in quibus fuerit albugo, et sanabuntur.

  10. X

    Et dixit ei Tobias : Ubi vis ut maneamus ?

  11. XI

    Respondensque angelus, ait : Est hic Raguel nomine, vir propinquus de tribu tua, et hic habet filiam nomine Saram, sed neque masculum neque feminam ullam habet aliam præter eam.

  12. XII

    Tibi debetur omnis substantia ejus, et oportet eam te accipere conjugem.

  13. XIII

    Pete ergo eam a patre ejus, et dabit tibi eam in uxorem.

  14. XIV

    Tunc respondit Tobias, et dixit : Audio quia tradita est septem viris, et mortui sunt : sed et hoc audivi, quia dæmonium occidit illos.

  15. XV

    Timeo ergo, ne forte et mihi hæc eveniant : et cum sim unicus parentibus meis, deponam senectutem illorum cum tristitia ad inferos.

  16. XVI

    Tunc angelus Raphaël dixit ei : Audi me, et ostendam tibi qui sunt, quibus prævalere potest dæmonium.

  17. XVII

    Hi namque qui conjugium ita suscipiunt, ut Deum a se et a sua mente excludant, et suæ libidini ita vacent sicut equus et mulus quibus non est intellectus : habet potestatem dæmonium super eos.

  18. XVIII

    Tu autem cum acceperis eam, ingressus cubiculum, per tres dies continens esto ab ea, et nihil aliud nisi orationibus vacabis cum ea.

  19. XIX

    Ipsa autem nocte, incenso jecore piscis, fugabitur dæmonium.

  20. XX

    Secunda vero nocte in copulatione sanctorum patriarcharum admitteris.

  21. XXI

    Tertia autem nocte, benedictionem consequeris, ut filii ex vobis procreentur incolumes.

  22. XXII

    Transacta autem tertia nocte, accipies virginem cum timore Domini, amore filiorum magis quam libidine ductus, ut in semine Abrahæ benedictionem in filiis consequaris.