ad Romanos

Caput II

  1. I

    Propter quod inexcusabilis es, o homo omnis qui judicas. In quo enim judicas alterum, teipsum condemnas : eadem enim agis quæ judicas.

  2. II

    Scimus enim quoniam judicium Dei est secundum veritatem in eos qui talia agunt.

  3. III

    Existimas autem hoc, o homo, qui judicas eos qui talia agunt, et facis ea, quia tu effugies judicium Dei ?

  4. IV

    an divitias bonitatis ejus, et patientiæ, et longanimitatis contemnis ? ignoras quoniam benignitas Dei ad pœnitentiam te adducit ?

  5. V

    Secundum autem duritiam tuam, et impœnitens cor, thesaurizas tibi iram in die iræ, et revelationis justi judicii Dei,

  6. VI

    qui reddet unicuique secundum opera ejus :

  7. VII

    iis quidem qui secundum patientiam boni operis, gloriam, et honorem, et incorruptionem quærunt, vitam æternam :

  8. VIII

    iis autem qui sunt ex contentione, et qui non acquiescunt veritati, credunt autem iniquitati, ira et indignatio.

  9. IX

    Tribulatio et angustia in omnem animam hominis operantis malum, Judæi primum, et Græci :

  10. X

    gloria autem, et honor, et pax omni operanti bonum, Judæo primum, et Græco :

  11. XI

    non enim est acceptio personarum apud Deum.

  12. XII

    Quicumque enim sine lege peccaverunt, sine lege peribunt : et quicumque in lege peccaverunt, per legem judicabuntur.

  13. XIII

    Non enim auditores legis justi sunt apud Deum, sed factores legis justificabuntur.

  14. XIV

    Cum autem gentes, quæ legem non habent, naturaliter ea, quæ legis sunt, faciunt, ejusmodi legem non habentes, ipsi sibi sunt lex :

  15. XV

    qui ostendunt opus legis scriptum in cordibus suis, testimonium reddente illis conscientia ipsorum, et inter se invicem cogitationibus accusantibus, aut etiam defendentibus,

  16. XVI

    in die, cum judicabit Deus occulta hominum, secundum Evangelium meum per Jesum Christum.

  17. XVII

    Si autem tu Judæus cognominaris, et requiescis in lege, et gloriaris in Deo,

  18. XVIII

    et nosti voluntatem ejus, et probas utiliora, instructus per legem,

  19. XIX

    confidis teipsum esse ducem cæcorum, lumen eorum qui in tenebris sunt,

  20. XX

    eruditorem insipientium, magistrum infantium, habentem formam scientiæ, et veritatis in lege.

  21. XXI

    Qui ergo alium doces, teipsum non doces : qui prædicas non furandum, furaris :

  22. XXII

    qui dicis non mœchandum, mœcharis : qui abominaris idola, sacrilegium facis :

  23. XXIII

    qui in lege gloriaris, per prævaricationem legis Deum inhonoras.

  24. XXIV

    (Nomen enim Dei per vos blasphematur inter gentes, sicut scriptum est.)

  25. XXV

    Circumcisio quidem prodest, si legem observes : si autem prævaricator legis sis, circumcisio tua præputium facta est.

  26. XXVI

    Si igitur præputium justitias legis custodiat, nonne præputium illius in circumcisionem reputabitur ?

  27. XXVII

    et judicabit id quod ex natura est præputium, legem consummans, te, qui per litteram et circumcisionem prævaricator legis es ?

  28. XXVIII

    Non enim qui in manifesto, Judæus est : neque quæ in manifesto, in carne, est circumcisio :

  29. XXIX

    sed qui in abscondito, Judæus est : et circumcisio cordis in spiritu, non littera : cujus laus non ex hominibus, sed ex Deo est.