Psalmorum

Psalmus LXX

  1. I

    Psalmus David, filiorum Jonadab, et priorum captivorum. In te, Domine, speravi ; non confundar in æternum.

  2. II

    In justitia tua libera me, et eripe me : inclina ad me aurem tuam, et salva me.

  3. III

    Esto mihi in Deum protectorem, et in locum munitum, ut salvum me facias : quoniam firmamentum meum et refugium meum es tu.

  4. IV

    Deus meus, eripe me de manu peccatoris, et de manu contra legem agentis, et iniqui :

  5. V

    quoniam tu es patientia mea, Domine ; Domine, spes mea a juventute mea.

  6. VI

    In te confirmatus sum ex utero ; de ventre matris meæ tu es protector meus ; in te cantatio mea semper.

  7. VII

    Tamquam prodigium factus sum multis ; et tu adjutor fortis.

  8. VIII

    Repleatur os meum laude, ut cantem gloriam tuam, tota die magnitudinem tuam.

  9. IX

    Ne projicias me in tempore senectutis ; cum defecerit virtus mea, ne derelinquas me.

  10. X

    Quia dixerunt inimici mei mihi, et qui custodiebant animam meam consilium fecerunt in unum,

  11. XI

    dicentes : Deus dereliquit eum : persequimini et comprehendite eum, quia non est qui eripiat.

  12. XII

    Deus, ne elongeris a me ; Deus meus, in auxilium meum respice.

  13. XIII

    Confundantur et deficiant detrahentes animæ meæ ; operiantur confusione et pudore qui quærunt mala mihi.

  14. XIV

    Ego autem semper sperabo, et adjiciam super omnem laudem tuam.

  15. XV

    Os meum annuntiabit justitiam tuam, tota die salutare tuum. Quoniam non cognovi litteraturam,

  16. XVI

    introibo in potentias Domini ; Domine, memorabor justitiæ tuæ solius.

  17. XVII

    Deus, docuisti me a juventute mea ; et usque nunc pronuntiabo mirabilia tua.

  18. XVIII

    Et usque in senectam et senium, Deus, ne derelinquas me, donec annuntiem brachium tuum generationi omni quæ ventura est, potentiam tuam,

  19. XIX

    et justitiam tuam, Deus, usque in altissima ; quæ fecisti magnalia, Deus : quis similis tibi ?

  20. XX

    Quantas ostendisti mihi tribulationes multas et malas ! et conversus vivificasti me, et de abyssis terræ iterum reduxisti me.

  21. XXI

    Multiplicasti magnificentiam tuam ; et conversus consolatus es me.

  22. XXII

    Nam et ego confitebor tibi in vasis psalmi veritatem tuam, Deus ; psallam tibi in cithara, sanctus Israël.

  23. XXIII

    Exsultabunt labia mea cum cantavero tibi ; et anima mea quam redemisti.

  24. XXIV

    Sed et lingua mea tota die meditabitur justitiam tuam, cum confusi et reveriti fuerint qui quærunt mala mihi.