Psalmorum

Psalmus XL

  1. I

    In finem. Psalmus ipsi David.

  2. II

    Beatus qui intelligit super egenum et pauperem : in die mala liberabit eum Dominus.

  3. III

    Dominus conservet eum, et vivificet eum, et beatum faciat eum in terra, et non tradat eum in animam inimicorum ejus.

  4. IV

    Dominus opem ferat illi super lectum doloris ejus ; universum stratum ejus versasti in infirmitate ejus.

  5. V

    Ego dixi : Domine, miserere mei ; sana animam meam, quia peccavi tibi.

  6. VI

    Inimici mei dixerunt mala mihi : Quando morietur, et peribit nomen ejus ?

  7. VII

    Et si ingrediebatur ut videret, vana loquebatur ; cor ejus congregavit iniquitatem sibi. Egrediebatur foras et loquebatur.

  8. VIII

    In idipsum adversum me susurrabant omnes inimici mei ; adversum me cogitabant mala mihi.

  9. IX

    Verbum iniquum constituerunt adversum me : Numquid qui dormit non adjiciet ut resurgat ?

  10. X

    Etenim homo pacis meæ in quo speravi, qui edebat panes meos, magnificavit super me supplantationem.

  11. XI

    Tu autem, Domine, miserere mei, et resuscita me ; et retribuam eis.

  12. XII

    In hoc cognovi quoniam voluisti me, quoniam non gaudebit inimicus meus super me.

  13. XIII

    Me autem propter innocentiam suscepisti ; et confirmasti me in conspectu tuo in æternum.

  14. XIV

    Benedictus Dominus Deus Israël a sæculo et usque in sæculum. Fiat, fiat.