Psalms

Chapter 38

  1. 1

    In finem, ipsi Idithun. Canticum David.

  2. 2

    Dixi : Custodiam vias meas : ut non delinquam in lingua mea. Posui ori meo custodiam, cum consisteret peccator adversum me.

  3. 3

    Obmutui, et humiliatus sum, et silui a bonis ; et dolor meus renovatus est.

  4. 4

    Concaluit cor meum intra me ; et in meditatione mea exardescet ignis.

  5. 5

    Locutus sum in lingua mea : Notum fac mihi, Domine, finem meum, et numerum dierum meorum quis est, ut sciam quid desit mihi.

  6. 6

    Ecce mensurabiles posuisti dies meos, et substantia mea tamquam nihilum ante te. Verumtamen universa vanitas, omnis homo vivens.

  7. 7

    Verumtamen in imagine pertransit homo ; sed et frustra conturbatur : thesaurizat, et ignorat cui congregabit ea.

  8. 8

    Et nunc quæ est exspectatio mea : nonne Dominus ? et substantia mea apud te est.

  9. 9

    Ab omnibus iniquitatibus meis erue me : opprobrium insipienti dedisti me.

  10. 10

    Obmutui, et non aperui os meum, quoniam tu fecisti ;

  11. 11

    amove a me plagas tuas.

  12. 12

    A fortitudine manus tuæ ego defeci in increpationibus : propter iniquitatem corripuisti hominem. Et tabescere fecisti sicut araneam animam ejus : verumtamen vane conturbatur omnis homo.

  13. 13

    Exaudi orationem meam, Domine, et deprecationem meam ; auribus percipe lacrimas meas. Ne sileas, quoniam advena ego sum apud te, et peregrinus sicut omnes patres mei.

  14. 14

    Remitte mihi, ut refrigerer priusquam abeam et amplius non ero.