Psalms

Chapter 139

  1. 1

    In finem. Psalmus David.

  2. 2

    Eripe me, Domine, ab homine malo ; a viro iniquo eripe me.

  3. 3

    Qui cogitaverunt iniquitates in corde, tota die constituebant prælia.

  4. 4

    Acuerunt linguas suas sicut serpentis ; venenum aspidum sub labiis eorum.

  5. 5

    Custodi me, Domine, de manu peccatoris, et ab hominibus iniquis eripe me. Qui cogitaverunt supplantare gressus meos :

  6. 6

    absconderunt superbi laqueum mihi. Et funes extenderunt in laqueum ; juxta iter, scandalum posuerunt mihi.

  7. 7

    Dixi Domino : Deus meus es tu ; exaudi, Domine, vocem deprecationis meæ.

  8. 8

    Domine, Domine, virtus salutis meæ, obumbrasti super caput meum in die belli.

  9. 9

    Ne tradas me, Domine, a desiderio meo peccatori : cogitaverunt contra me ; ne derelinquas me, ne forte exaltentur.

  10. 10

    Caput circuitus eorum : labor labiorum ipsorum operiet eos.

  11. 11

    Cadent super eos carbones ; in ignem dejicies eos : in miseriis non subsistent.

  12. 12

    Vir linguosus non dirigetur in terra ; virum injustum mala capient in interitu.

  13. 13

    Cognovi quia faciet Dominus judicium inopis, et vindictam pauperum.

  14. 14

    Verumtamen justi confitebuntur nomini tuo, et habitabunt recti cum vultu tuo.