Proverbiorum
Caput VI
- I
Fili mi, si spoponderis pro amico tuo, defixisti apud extraneum manum tuam :
- II
illaqueatus es verbis oris tui, et captus propriis sermonibus.
- III
Fac ergo quod dico, fili mi, et temetipsum libera, quia incidisti in manum proximi tui. Discurre, festina, suscita amicum tuum.
- IV
Ne dederis somnum oculis tuis, nec dormitent palpebræ tuæ.
- V
Eruere quasi damula de manu, et quasi avis de manu aucupis.
- VI
Vade ad formicam, o piger, et considera vias ejus, et disce sapientiam.
- VII
Quæ cum non habeat ducem, nec præceptorem, nec principem,
- VIII
parat in æstate cibum sibi, et congregat in messe quod comedat.
- IX
Usquequo, piger, dormies ? quando consurges e somno tuo ?
- X
Paululum dormies, paululum dormitabis, paululum conseres manus ut dormias ;
- XI
et veniet tibi quasi viator egestas, et pauperies quasi vir armatus. Si vero impiger fueris, veniet ut fons messis tua, et egestas longe fugiet a te.
- XII
Homo apostata, vir inutilis, graditur ore perverso ;
- XIII
annuit oculis, terit pede, digito loquitur,
- XIV
pravo corde machinatur malum, et omni tempore jurgia seminat.
- XV
Huic extemplo veniet perditio sua, et subito conteretur, nec habebit ultra medicinam.
- XVI
Sex sunt quæ odit Dominus, et septimum detestatur anima ejus :
- XVII
oculos sublimes, linguam mendacem, manus effundentes innoxium sanguinem,
- XVIII
cor machinans cogitationes pessimas, pedes veloces ad currendum in malum,
- XIX
proferentem mendacia testem fallacem, et eum qui seminat inter fratres discordias.
- XX
Conserva, fili mi, præcepta patris tui, et ne dimittas legem matris tuæ.
- XXI
Liga ea in corde tuo jugiter, et circumda gutturi tuo.
- XXII
Cum ambulaveris, gradiantur tecum ; cum dormieris, custodiant te : et evigilans loquere cum eis.
- XXIII
Quia mandatum lucerna est, et lex lux, et via vitæ increpatio disciplinæ :
- XXIV
ut custodiant te a muliere mala, et a blanda lingua extraneæ.
- XXV
Non concupiscat pulchritudinem ejus cor tuum, nec capiaris nutibus illius :
- XXVI
pretium enim scorti vix est unius panis, mulier autem viri pretiosam animam capit.
- XXVII
Numquid potest homo abscondere ignem in sinu suo, ut vestimenta illius non ardeant ?
- XXVIII
aut ambulare super prunas, ut non comburantur plantæ ejus ?
- XXIX
sic qui ingreditur ad mulierem proximi sui, non erit mundus cum tetigerit eam.
- XXX
Non grandis est culpa cum quis furatus fuerit : furatur enim ut esurientem impleat animam ;
- XXXI
deprehensus quoque reddet septuplum, et omnem substantiam domus suæ tradet.
- XXXII
Qui autem adulter est, propter cordis inopiam perdet animam suam ;
- XXXIII
turpitudinem et ignominiam congregat sibi, et opprobrium illius non delebitur :
- XXXIV
quia zelus et furor viri non parcet in die vindictæ,
- XXXV
nec acquiescet cujusquam precibus, nec suscipiet pro redemptione dona plurima.