Proverbiorum

Caput XXVII

  1. I

    Ne glorieris in crastinum, ignorans quid superventura pariat dies.

  2. II

    Laudet te alienus, et non os tuum ; extraneus, et non labia tua.

  3. III

    Grave est saxum, et onerosa arena, sed ira stulti utroque gravior.

  4. IV

    Ira non habet misericordiam nec erumpens furor, et impetum concitati ferre quis poterit ?

  5. V

    Melior est manifesta correptio quam amor absconditus.

  6. VI

    Meliora sunt vulnera diligentis quam fraudulenta oscula odientis.

  7. VII

    Anima saturata calcabit favum, et anima esuriens etiam amarum pro dulci sumet.

  8. VIII

    Sicut avis transmigrans de nido suo, sic vir qui derelinquit locum suum.

  9. IX

    Unguento et variis odoribus delectatur cor, et bonis amici consiliis anima dulcoratur.

  10. X

    Amicum tuum et amicum patris tui ne dimiseris, et domum fratris tui ne ingrediaris in die afflictionis tuæ. Melior est vicinus juxta quam frater procul.

  11. XI

    Stude sapientiæ, fili mi, et lætifica cor meum, ut possis exprobranti respondere sermonem.

  12. XII

    Astutus videns malum, absconditus est : parvuli transeuntes sustinuerunt dispendia.

  13. XIII

    Tolle vestimentum ejus qui spopondit pro extraneo, et pro alienis aufer ei pignus.

  14. XIV

    Qui benedicit proximo suo voce grandi, de nocte consurgens maledicenti similis erit.

  15. XV

    Tecta perstillantia in die frigoris et litigiosa mulier comparantur.

  16. XVI

    Qui retinet eam quasi qui ventum teneat, et oleum dexteræ suæ vocabit.

  17. XVII

    Ferrum ferro exacuitur, et homo exacuit faciem amici sui.

  18. XVIII

    Qui servat ficum comedet fructus ejus, et qui custos est domini sui glorificabitur.

  19. XIX

    Quomodo in aquis resplendent vultus prospicientium, sic corda hominum manifesta sunt prudentibus.

  20. XX

    Infernus et perditio numquam implentur : similiter et oculi hominum insatiabiles.

  21. XXI

    Quomodo probatur in conflatorio argentum et in fornace aurum, sic probatur homo ore laudantis. Cor iniqui inquirit mala, cor autem rectum inquirit scientiam.

  22. XXII

    Si contuderis stultum in pila quasi ptisanas feriente desuper pilo, non auferetur ab eo stultitia ejus.

  23. XXIII

    Diligenter agnosce vultum pecoris tui, tuosque greges considera :

  24. XXIV

    non enim habebis jugiter potestatem, sed corona tribuetur in generationem et generationem.

  25. XXV

    Aperta sunt prata, et apparuerunt herbæ virentes, et collecta sunt fœna de montibus.

  26. XXVI

    Agni ad vestimentum tuum, et hædi ad agri pretium.

  27. XXVII

    Sufficiat tibi lac caprarum in cibos tuos, et in necessaria domus tuæ, et ad victum ancillis tuis.