Osee

Caput XIV

  1. I

    Pereat Samaria, quoniam ad amaritudinem concitavit Deum suum ! in gladio pereant, parvuli eorum elidantur, et fœtæ ejus discindantur !

  2. II

    Convertere, Israël, ad Dominum Deum tuum, quoniam corruisti in iniquitate tua.

  3. III

    Tollite vobiscum verba, et convertimini ad Dominum ; et dicite ei : Omnem aufer iniquitatem, accipe bonum, et reddemus vitulos labiorum nostrorum.

  4. IV

    Assur non salvabit nos : super equum non ascendemus, nec dicemus ultra, Dii nostri opera manuum nostrarum : quia ejus, qui in te est, misereberis pupilli.

  5. V

    Sanabo contritiones eorum ; diligam eos spontanee : quia aversus est furor meus ab eis.

  6. VI

    Ero quasi ros ; Israël germinabit sicut lilium, et erumpet radix ejus ut Libani.

  7. VII

    Ibunt rami ejus, et erit quasi oliva gloria ejus, et odor ejus ut Libani.

  8. VIII

    Convertentur sedentes in umbra ejus ; vivent tritico, et germinabunt quasi vinea ; memoriale ejus sicut vinum Libani.

  9. IX

    Ephraim, quid mihi ultra idola ? Ego exaudiam, et dirigam eum ego ut abietem virentem ; ex me fructus tuus inventus est.

  10. X

    Quis sapiens, et intelliget ista ? intelligens, et sciet hæc ? quia rectæ viæ Domini, et justi ambulabunt in eis ; prævaricatores vero corruent in eis.