Matthæum
Caput XV
- I
Tunc accesserunt ad eum ab Jerosolymis scribæ et pharisæi, dicentes :
- II
Quare discipuli tui transgrediuntur traditionem seniorum ? non enim lavant manus suas cum panem manducant.
- III
Ipse autem respondens ait illis : Quare et vos transgredimini mandatum Dei propter traditionem vestram ? Nam Deus dixit :
- IV
Honora patrem, et matrem : et, Qui maledixerit patri, vel matri, morte moriatur.
- V
Vos autem dicitis : Quicumque dixerit patri, vel matri : Munus, quodcumque est ex me, tibi proderit :
- VI
et non honorificabit patrem suum, aut matrem suam : et irritum fecistis mandatum Dei propter traditionem vestram.
- VII
Hypocritæ, bene prophetavit de vobis Isaias, dicens :
- VIII
Populus hic labiis me honorat : cor autem eorum longe est a me.
- IX
Sine causa autem colunt me, docentes doctrinas et mandata hominum.
- X
Et convocatis ad se turbis, dixit eis : Audite, et intelligite.
- XI
Non quod intrat in os, coinquinat hominem : sed quod procedit ex ore, hoc coinquinat hominem.
- XII
Tunc accedentes discipuli ejus, dixerunt ei : Scis quia pharisæi audito verbo hoc, scandalizati sunt ?
- XIII
At ille respondens ait : Omnis plantatio, quam non plantavit Pater meus cælestis, eradicabitur.
- XIV
Sinite illos : cæci sunt, et duces cæcorum ; cæcus autem si cæco ducatum præstet, ambo in foveam cadunt.
- XV
Respondens autem Petrus dixit ei : Edissere nobis parabolam istam.
- XVI
At ille dixit : Adhuc et vos sine intellectu estis ?
- XVII
Non intelligitis quia omne quod in os intrat, in ventrem vadit, et in secessum emittitur ?
- XVIII
Quæ autem procedunt de ore, de corde exeunt, et ea coinquinant hominem :
- XIX
de corde enim exeunt cogitationes malæ, homicidia, adulteria, fornicationes, furta, falsa testimonia, blasphemiæ :
- XX
hæc sunt, quæ coinquinant hominem. Non lotis autem manibus manducare, non coinquinat hominem.
- XXI
Et egressus inde Jesus secessit in partes Tyri et Sidonis.
- XXII
Et ecce mulier chananæa a finibus illis egressa clamavit, dicens ei : Miserere mei, Domine fili David : filia mea male a dæmonio vexatur.
- XXIII
Qui non respondit ei verbum. Et accedentes discipuli ejus rogabant eum dicentes : Dimitte eam : quia clamat post nos.
- XXIV
Ipse autem respondens ait : Non sum missus nisi ad oves, quæ perierunt domus Israël.
- XXV
At illa venit, et adoravit eum, dicens : Domine, adjuva me.
- XXVI
Qui respondens ait : Non est bonum sumere panem filiorum, et mittere canibus.
- XXVII
At illa dixit : Etiam Domine : nam et catelli edunt de micis quæ cadunt de mensa dominorum suorum.
- XXVIII
Tunc respondens Jesus, ait illi : O mulier, magna est fides tua : fiat tibi sicut vis. Et sanata est filia ejus ex illa hora.
- XXIX
Et cum transisset inde Jesus, venit secus mare Galilææ : et ascendens in montem, sedebat ibi.
- XXX
Et accesserunt ad eum turbæ multæ, habentes secum mutos, cæcos, claudos, debiles, et alios multos : et projecerunt eos ad pedes ejus, et curavit eos,
- XXXI
ita ut turbæ mirarentur, videntes mutos loquentes, claudos ambulantes, cæcos videntes : et magnificabant Deum Israël.
- XXXII
Jesus autem, convocatis discipulis suis, dixit : Misereor turbæ, quia triduo jam perseverant mecum, et non habent quod manducent : et dimittere eos jejunos nolo, ne deficiant in via.
- XXXIII
Et dicunt ei discipuli : Unde ergo nobis in deserto panes tantos, ut saturemus turbam tantam ?
- XXXIV
Et ait illis Jesus : Quot habetis panes ? At illi dixerunt : Septem, et paucos pisciculos.
- XXXV
Et præcepit turbæ ut discumberent super terram.
- XXXVI
Et accipiens septem panes, et pisces, et gratias agens, fregit, et dedit discipulis suis, et discipuli dederunt populo.
- XXXVII
Et comederunt omnes, et saturati sunt. Et quod superfuit de fragmentis, tulerunt septem sportas plenas.
- XXXVIII
Erant autem qui manducaverunt quatuor millia hominum, extra parvulos et mulieres.
- XXXIX
Et, dimissa turba, ascendit in naviculam : et venit in fines Magedan.