Marcum
Caput III
- I
Et introivit iterum in synagogam : et erat ibi homo habens manum aridam.
- II
Et observabant eum, si sabbatis curaret, ut accusarent illum.
- III
Et ait homini habenti manum aridam : Surge in medium.
- IV
Et dicit eis : Licet sabbatis benefacere, an male ? animam salvam facere, an perdere ? At illi tacebant.
- V
Et circumspiciens eos cum ira, contristatus super cæcitate cordis eorum, dicit homini : Extende manum tuam. Et extendit, et restituta est manus illi.
- VI
Exeuntes autem pharisæi, statim cum Herodianis consilium faciebant adversus eum quomodo eum perderent.
- VII
Jesus autem cum discipulis suis secessit ad mare : et multa turba a Galilæa et Judæa secuta est eum,
- VIII
et ab Jerosolymis, et ab Idumæa, et trans Jordanem : et qui circa Tyrum et Sidonem multitudo magna, audientes quæ faciebat, venerunt ad eum.
- IX
Et dicit discipulis suis ut navicula sibi deserviret propter turbam, ne comprimerent eum :
- X
multos enim sanabat, ita ut irruerent in eum ut illum tangerent, quotquot habebant plagas.
- XI
Et spiritus immundi, cum illum videbant, procidebant ei : et clamabant, dicentes :
- XII
Tu es Filius Dei. Et vehementer comminabatur eis ne manifestarent illum.
- XIII
Et ascendens in montem vocavit ad se quos voluit ipse : et venerunt ad eum.
- XIV
Et fecit ut essent duodecim cum illo : et ut mitteret eos prædicare.
- XV
Et dedit illis potestatem curandi infirmitates et ejiciendi dæmonia.
- XVI
Et imposuit Simoni nomen Petrus :
- XVII
et Jacobum Zebedæi, et Joannem fratrem Jacobi, et imposuit eis nomina Boanerges, quod est, Filii tonitrui :
- XVIII
et Andream, et Philippum, et Bartholomæum, et Matthæum, et Thomam, et Jacobum Alphæi, et Thaddæum, et Simonem Cananæum,
- XIX
et Judam Iscariotem, qui et tradidit illum.
- XX
Et veniunt ad domum : et convenit iterum turba, ita ut non possent neque panem manducare.
- XXI
Et cum audissent sui, exierunt tenere eum : dicebant enim : Quoniam in furorem versus est.
- XXII
Et scribæ, qui ab Jerosolymis descenderant, dicebant : Quoniam Beelzebub habet, et quia in principe dæmoniorum ejicit dæmonia.
- XXIII
Et convocatis eis in parabolis dicebat illis : Quomodo potest Satanas Satanam ejicere ?
- XXIV
Et si regnum in se dividatur, non potest regnum illud stare.
- XXV
Et si domus super semetipsam dispertiatur, non potest domus illa stare.
- XXVI
Et si Satanas consurrexerit in semetipsum, dispertitus est, et non poterit stare, sed finem habet.
- XXVII
Nemo potest vasa fortis ingressus in domum diripere, nisi prius fortem alliget, et tunc domum ejus diripiet.
- XXVIII
Amen dico vobis, quoniam omnia dimittentur filiis hominum peccata, et blasphemiæ quibus blasphemaverint :
- XXIX
qui autem blasphemaverit in Spiritum Sanctum, non habebit remissionem in æternum, sed reus erit æterni delicti.
- XXX
Quoniam dicebant : Spiritum immundum habet.
- XXXI
Et veniunt mater ejus et fratres : et foris stantes miserunt ad eum vocantes eum,
- XXXII
et sedebat circa eum turba : et dicunt ei : Ecce mater tua et fratres tui foris quærunt te.
- XXXIII
Et respondens eis, ait : Quæ est mater mea et fratres mei ?
- XXXIV
Et circumspiciens eos, qui in circuitu ejus sedebant, ait : Ecce mater mea et fratres mei.
- XXXV
Qui enim fecerit voluntatem Dei, hic frater meus, et soror mea, et mater est.