Marcum

Caput III

  1. I

    Et introivit iterum in synagogam : et erat ibi homo habens manum aridam.

  2. II

    Et observabant eum, si sabbatis curaret, ut accusarent illum.

  3. III

    Et ait homini habenti manum aridam : Surge in medium.

  4. IV

    Et dicit eis : Licet sabbatis benefacere, an male ? animam salvam facere, an perdere ? At illi tacebant.

  5. V

    Et circumspiciens eos cum ira, contristatus super cæcitate cordis eorum, dicit homini : Extende manum tuam. Et extendit, et restituta est manus illi.

  6. VI

    Exeuntes autem pharisæi, statim cum Herodianis consilium faciebant adversus eum quomodo eum perderent.

  7. VII

    Jesus autem cum discipulis suis secessit ad mare : et multa turba a Galilæa et Judæa secuta est eum,

  8. VIII

    et ab Jerosolymis, et ab Idumæa, et trans Jordanem : et qui circa Tyrum et Sidonem multitudo magna, audientes quæ faciebat, venerunt ad eum.

  9. IX

    Et dicit discipulis suis ut navicula sibi deserviret propter turbam, ne comprimerent eum :

  10. X

    multos enim sanabat, ita ut irruerent in eum ut illum tangerent, quotquot habebant plagas.

  11. XI

    Et spiritus immundi, cum illum videbant, procidebant ei : et clamabant, dicentes :

  12. XII

    Tu es Filius Dei. Et vehementer comminabatur eis ne manifestarent illum.

  13. XIII

    Et ascendens in montem vocavit ad se quos voluit ipse : et venerunt ad eum.

  14. XIV

    Et fecit ut essent duodecim cum illo : et ut mitteret eos prædicare.

  15. XV

    Et dedit illis potestatem curandi infirmitates et ejiciendi dæmonia.

  16. XVI

    Et imposuit Simoni nomen Petrus :

  17. XVII

    et Jacobum Zebedæi, et Joannem fratrem Jacobi, et imposuit eis nomina Boanerges, quod est, Filii tonitrui :

  18. XVIII

    et Andream, et Philippum, et Bartholomæum, et Matthæum, et Thomam, et Jacobum Alphæi, et Thaddæum, et Simonem Cananæum,

  19. XIX

    et Judam Iscariotem, qui et tradidit illum.

  20. XX

    Et veniunt ad domum : et convenit iterum turba, ita ut non possent neque panem manducare.

  21. XXI

    Et cum audissent sui, exierunt tenere eum : dicebant enim : Quoniam in furorem versus est.

  22. XXII

    Et scribæ, qui ab Jerosolymis descenderant, dicebant : Quoniam Beelzebub habet, et quia in principe dæmoniorum ejicit dæmonia.

  23. XXIII

    Et convocatis eis in parabolis dicebat illis : Quomodo potest Satanas Satanam ejicere ?

  24. XXIV

    Et si regnum in se dividatur, non potest regnum illud stare.

  25. XXV

    Et si domus super semetipsam dispertiatur, non potest domus illa stare.

  26. XXVI

    Et si Satanas consurrexerit in semetipsum, dispertitus est, et non poterit stare, sed finem habet.

  27. XXVII

    Nemo potest vasa fortis ingressus in domum diripere, nisi prius fortem alliget, et tunc domum ejus diripiet.

  28. XXVIII

    Amen dico vobis, quoniam omnia dimittentur filiis hominum peccata, et blasphemiæ quibus blasphemaverint :

  29. XXIX

    qui autem blasphemaverit in Spiritum Sanctum, non habebit remissionem in æternum, sed reus erit æterni delicti.

  30. XXX

    Quoniam dicebant : Spiritum immundum habet.

  31. XXXI

    Et veniunt mater ejus et fratres : et foris stantes miserunt ad eum vocantes eum,

  32. XXXII

    et sedebat circa eum turba : et dicunt ei : Ecce mater tua et fratres tui foris quærunt te.

  33. XXXIII

    Et respondens eis, ait : Quæ est mater mea et fratres mei ?

  34. XXXIV

    Et circumspiciens eos, qui in circuitu ejus sedebant, ait : Ecce mater mea et fratres mei.

  35. XXXV

    Qui enim fecerit voluntatem Dei, hic frater meus, et soror mea, et mater est.