Chapter 5

Recordare, Domine, quid acciderit nobis ; intuere et respice opprobrium nostrum.

Hæreditas nostra versa est ad alienos, domus nostræ ad extraneos.

Pupilli facti sumus absque patre, matres nostræ quasi viduæ.

Aquam nostram pecunia bibimus ; ligna nostra pretio comparavimus.

Cervicibus nostris minabamur, lassis non dabatur requies.

Ægypto dedimus manum et Assyriis, ut saturaremur pane.

Patres nostri peccaverunt, et non sunt : et nos iniquitates eorum portavimus.

Servi dominati sunt nostri : non fuit qui redimeret de manu eorum.

In animabus nostris afferebamus panem nobis, a facie gladii in deserto.

Pellis nostra quasi clibanus exusta est, a facie tempestatum famis.

Mulieres in Sion humiliaverunt, et virgines in civitatibus Juda.

Principes manu suspensi sunt ; facies senum non erubuerunt.

Adolescentibus impudice abusi sunt, et pueri in ligno corruerunt.

Senes defecerunt de portis, juvenes de choro psallentium.

Defecit gaudium cordis nostri ; versus est in luctum chorus noster.

Cecidit corona capitis nostri : væ nobis, quia peccavimus !

Propterea mœstum factum est cor nostrum ; ideo contenebrati sunt oculi nostri,

propter montem Sion quia disperiit ; vulpes ambulaverunt in eo.

Tu autem, Domine, in æternum permanebis, solium tuum in generationem et generationem.

Quare in perpetuum oblivisceris nostri, derelinques nos in longitudine dierum ?

Converte nos, Domine, ad te, et convertemur ; innova dies nostros, sicut a principio.

Sed projiciens repulisti nos : iratus es contra nos vehementer.