Job
Chapter 37
- 1
Super hoc expavit cor meum, et emotum est de loco suo.
- 2
Audite auditionem in terrore vocis ejus, et sonum de ore illius procedentem.
- 3
Subter omnes cælos ipse considerat, et lumen illius super terminos terræ.
- 4
Post eum rugiet sonitus ; tonabit voce magnitudinis suæ : et non investigabitur, cum audita fuerit vox ejus.
- 5
Tonabit Deus in voce sua mirabiliter, qui facit magna et inscrutabilia ;
- 6
qui præcipit nivi ut descendat in terram, et hiemis pluviis, et imbri fortitudinis suæ ;
- 7
qui in manu omnium hominum signat, ut noverint singuli opera sua.
- 8
Ingredietur bestia latibulum, et in antro suo morabitur.
- 9
Ab interioribus egredietur tempestas, et ab Arcturo frigus.
- 10
Flante Deo, concrescit gelu, et rursum latissimæ funduntur aquæ.
- 11
Frumentum desiderat nubes, et nubes spargunt lumen suum.
- 12
Quæ lustrant per circuitum, quocumque eas voluntas gubernantis duxerit, ad omne quod præceperit illis super faciem orbis terrarum :
- 13
sive in una tribu, sive in terra sua, sive in quocumque loco misericordiæ suæ eas jusserit inveniri.
- 14
Ausculta hæc, Job : sta, et considera mirabilia Dei.
- 15
Numquid scis quando præceperit Deus pluviis, ut ostenderent lucem nubium ejus ?
- 16
Numquid nosti semitas nubium magnas, et perfectas scientias ?
- 17
Nonne vestimenta tua calida sunt, cum perflata fuerit terra austro ?
- 18
Tu forsitan cum eo fabricatus es cælos, qui solidissimi quasi ære fusi sunt.
- 19
Ostende nobis quid dicamus illi : nos quippe involvimur tenebris.
- 20
Quis narrabit ei quæ loquor ? etiam si locutus fuerit homo, devorabitur.
- 21
At nunc non vident lucem : subito aër cogetur in nubes, et ventus transiens fugabit eas.
- 22
Ab aquilone aurum venit, et ad Deum formidolosa laudatio.
- 23
Digne eum invenire non possumus : magnus fortitudine, et judicio, et justitia : et enarrari non potest.
- 24
Ideo timebunt eum viri, et non audebunt contemplari omnes qui sibi videntur esse sapientes.