Iob

Caput XI

  1. I

    Respondens autem Sophar Naamathites, dixit :

  2. II

    Numquid qui multa loquitur, non et audiet ? aut vir verbosus justificabitur ?

  3. III

    Tibi soli tacebunt homines ? et cum ceteros irriseris, a nullo confutaberis ?

  4. IV

    Dixisti enim : Purus est sermo meus, et mundus sum in conspectu tuo.

  5. V

    Atque utinam Deus loqueretur tecum, et aperiret labia sua tibi,

  6. VI

    ut ostenderet tibi secreta sapientiæ, et quod multiplex esset lex ejus : et intelligeres quod multo minora exigaris ab eo quam meretur iniquitas tua !

  7. VII

    Forsitan vestigia Dei comprehendes, et usque ad perfectum Omnipotentem reperies ?

  8. VIII

    Excelsior cælo est, et quid facies ? profundior inferno, et unde cognosces ?

  9. IX

    Longior terra mensura ejus, et latior mari.

  10. X

    Si subverterit omnia, vel in unum coarctaverit, quis contradicet ei ?

  11. XI

    Ipse enim novit hominum vanitatem ; et videns iniquitatem, nonne considerat ?

  12. XII

    Vir vanus in superbiam erigitur, et tamquam pullum onagri se liberum natum putat.

  13. XIII

    Tu autem firmasti cor tuum, et expandisti ad eum manus tuas.

  14. XIV

    Si iniquitatem quæ est in manu tua abstuleris a te, et non manserit in tabernaculo tuo injustitia,

  15. XV

    tunc levare poteris faciem tuam absque macula ; et eris stabilis, et non timebis.

  16. XVI

    Miseriæ quoque oblivisceris, et quasi aquarum quæ præterierunt recordaberis.

  17. XVII

    Et quasi meridianus fulgor consurget tibi ad vesperam ; et cum te consumptum putaveris, orieris ut lucifer.

  18. XVIII

    Et habebis fiduciam, proposita tibi spe : et defossus securus dormies.

  19. XIX

    Requiesces, et non erit qui te exterreat ; et deprecabuntur faciem tuam plurimi.

  20. XX

    Oculi autem impiorum deficient, et effugium peribit ab eis : et spes illorum abominatio animæ.